မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ - မွတ္မွတ္ရရ ႀသ၀ါဒမ်ား

၁။ ေလာကမွာ နာမည္ႀကီး ဥစၥာေပါတယ္ ေအာင္ၿမင္ ေက်ာ္ႀကားတယ္ ဆိုတာ အလကား၊ ေသေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ သီလ သမာဓိ ကိုယ္က်င္႔သိကၡာေတြကိုပဲ အားကိုးစရာ ရွိတယ္၊




၂။ သာသနာဆိုတာ ဘုရားအဆုံးအမ ကိုေခၚတယ္၊ ဘုရား အဆုံးအမ ဆိုတာကလဲ အႏွစ္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ သီလ သမာဓိ ပညာ သုံးပါးပဲ ရွိတယ္၊



၃။ ကိုယ္သိမ္ေမြ႔ပါ၊ ႏွုတ္ေၿပာ ခ်ိဳသာပါ၊ စိတ္က ေၿဖာင္႔မတ္ပါ၊



၄။ မိဘေတြက သားသမီးေတြကို အေမြေပးတယ္ ဆိုတာ ကိုယ္က ဘုရင္ၿဖစ္လ်င္ ဘုရင္႔စီးစိမ္၊ သူေ႒းၿဖစ္လ်င္ သူေ႒းစီးစိမ္၊ အေနနဲ႔ တစ္ဘ၀ စာပဲ ေပးနိုင္ႀကတယ္၊ ဗုဒၶအေမြကေတာ႔ တသံသရာလုံး ေကာင္းဖို႔ ညႊန္ေပးနိုင္ခဲ႔တယ္။



၅။ သံသရာ ဆိုတာ ေသၿပီးမွ တဘ၀ ကူးတာ မဟုတ္ဘူး၊ နာမ္ရုပ္ေတြ အဆက္မၿပတ္ ၿဖစ္ပ်က္ေနတာကို ေခၚတာပါ။



၆။ တစ္ဘ၀ ၏ ကိုယ္႔အၿဖစ္ကုိ မႀကည္႔ပါနွင္႔၊ တစ္သံသရာ လုံးရဲ႕ ကိုယ္႔အၿဖစ္ကို ၿမင္ေအာင္ ႀကည္႔ပါ။



၇။ သတၱ၀ါေတြဟာ ဒုကၡေရာက္တာကို ေၿပာေနႀကတယ္၊ သြားေနတာက ဒုကၡလမ္းပဲ၊ ဒီေတာ႔ ဒုကၡႀကားက ဒုကၡေလာင္းဟာ ဒုကၡကုိပဲ ေတြ႔ရတာေပါ႔။



၈။ သံေ၀ဂ မပါလ်င္ တရားမရွာေလနဲ႔၊ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။



၉။ သတၱ၀ါေတြဟာ ဒုကၡ မေရာက္ေသးသမွ် မေႀကာက္ႀကဘူး။



၁၀။ေလာကႀကီးမွာ ဘယ္ေလာက္ ႀကီးက်ယ္ ေအာင္ၿမင္ ေက်ာ္ႀကားေနပါေစ၊ ေသခါနီးမွ မ်က္ရည္ လည္ရရင္ လူၿဖစ္ရွုံးတာပါပဲ။



၁၁။ အမွတ္မဲ႔ ေနသူရဲ႕ စိတ္ဟာ အကုသိုလ္ဖက္ သြားေနသလို အကုသိုလ္ေတြ အက်ိဳးေပးဖို႔အတြက္လဲ ထိုသူ႔မွာ အဆင္သင္႔ ရွိေနတတ္တယ္။



၁၂။ဘုန္းကံ ဆိုတာ ေရွးက ပါခဲ႔ေပမယ္႔ ယခု ဘ၀ ႀကိဳးစားမွဳ႕ကလဲ ရွိရတယ္၊ စင္စစ္ေတာ႔ ကံ ဆိုတာ ေရလာ ေၿမာင္းေပး လုပ္မွလည္း ေကာင္းက်ိဳး ရွိရာ ေကာင္းက်ိဳးလာၿပီး မေကာင္းမွဳ႕ရွိရာ မေကာင္းက်ိဳး လာမွာပဲ၊



၁၃။ စိတ္ေန စိတ္ထား ဆိုတာ ေသးသိမ္တဲ႔ ေနရာမွာ ေနၿပီး ေသးသိမ္တဲ႔ အလုပ္ေတြကို ၿမင္ေန ႀကားေနရရင္ ကိုယ္႔စိတ္ကလဲ ေသးသိမ္လာၿပီး ႀကီးက်ယ္တဲ႔ အလုပ္ကုိ ၿမင္ရ ႀကားေနရမွ ဓာတ္ကူး ၿပီး ႀကီးက်ယ္လာတတ္တယ္၊



၁၄။ လူေတြဟာ ကုိယ္႔ဥာဏ္က မမွီလ်င္ သူတပါး သိတာေတြကိုလဲ မယုံႀကည္ႀက အမွန္ မထင္တတ္ႀကဘူး၊



၁၅။ သူမ်ား အၿပစ္ကုိ မႀကည္႔ပါနဲ႔၊ ကိုယ္႔အၿပစ္ ကို ၿမင္ေအာင္ ႀကည္႔ပါ၊



၁၆။ အရာရာမွာ ပထမ ဗဟုႆုတ ရွိဖို႔၊ ဒုတိယ သတိထားဖို႔၊ တတိယ မွန္သလား မမွန္သလား စုံစမ္းဖို႔ နဲ႔ စတုတၳက ၀ီရိယ နဲ႔ အလုပ္ လုပ္ေနဖို႔ပဲ၊



၁၇။ သန္႔ရွင္းတဲ႔ နား အႀကားမ်ားတယ္၊ ႀကည္လင္တဲ႔ မ်က္စိ အၿမင္ မ်ားတယ္၊ စင္ႀကယ္တဲ႔ စိတ္က အသိမ်ားတယ္၊



၁၈။ေလာကႀကီးမွ ဂုဏ္ ရွိဖို႔ထက္ ရွိၿပီး ဂုဏ္ကို ထိမ္းသိန္း နုိင္ဖို႔က ပိုခက္တယ္၊



၁၉။ ကိုယ္႔ကို ပတ္၀န္းက်င္က မခ်စ္ရင္ေတာင္ မမုန္း ႀကဖို႔က ပိုအေရးႀကီးတယ္၊



၂၀။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အထင္ႀကီး စိတ္ႀကီး ၀င္ေနလ်င္ သူတပါးကို အထင္ေသးတာ သဘာ၀ ပဲ၊ ဒါကုိ သတိထားေစခ်င္တယ္။



မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ

ဘုရားရွင္တို႔၏ ဉာဏ္ေတာ္ ၁၀-ပါး ႏွင္႔ အသံုးခ်ေတာ္မူပံု

၁။ ဌာနာဌာန ေကာသလႅ ဉာဏ္ေတာ္

အေၾကာင္းဟုတ္၊ မဟုတ္ကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(သတၱ၀ါ တစ္စံုတစ္ေယာက္ အာသေဝါတရား ကုန္ႏိုင္၊ မကုန္ႏိုင္(သို႔) ရဟႏၲာ ျဖစ္ႏိုင္၊မျဖစ္ႏိုင္ကို ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



၂။ ဝိပါက ဉာဏ္ေတာ္

ေကာင္းက်ိဳး ၊ မေကာင္းက်ိဳးကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(ပုဂိၢဳလ္တစ္ေယာက္တြင္ စ်ာန္၊မဂ္ဖိုလ္ရမႈ၌ အႏၱရာယ္ (အဟိတ္ ၊ ဒြိဟိတ္ပဋိသေႏၶေနမႈ) ရွိ၊ မရွိကိုု ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



၃။ သဗၺတၳ ဂါမိနီပဋိပဒါ ဉာဏ္ေတာ္

သတၱ၀ါတို႔လားရာ ၊ေရာက္ရာကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(ပုဂိၢဳလ္တစ္ေယာက္တြင္ စ်ာန္၊မဂ္ဖိုလ္ရမႈ၌ ပဥၥာနႏၱိရိယကံ ရွိ၊ မရွိကို ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



၄။ အေနကဓာတု နာနာဓာတု ဉာဏ္ေတာ္

အထူးထူးေသာ ဓာတ္သေဘာမ်ားကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(အထက္ပါ ဉာဏ္(၃)မ်ိဳးနဲ႔ ၾကည္႔ျပီး အႏၱရာယ္ကင္းပါမွ ကြ်တ္ႏိုင္ ခြ်တ္ႏိုင္ေသာ စရိုက္ႏွင္႔ ကိုက္ညီမည္႔ တရားေဟာ (ဝါ) ကမၼ႒ာန္းေပးရန္ ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



၅။ နာနာဓိမုတိၱက ဉာဏ္ေတာ္

သတၱ၀ါတို႔၏ ဆႏၵအလိုကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(သတၱ၀ါတို႔၏ ႏွလံုးသြင္းတတ္မႈ သေဘာထားကို သိျပီး သင္႔ေလ်ာ္ေသာတရားေဟာရန္ ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



၆။ ဣျႏိၵယ ပေရာပရိယတိၱ ဉာဏ္ေတာ္

လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာတို႔၏ ဣေျႏၵအႏုအရင္႔ကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(သတၱ၀ါတို႔၏ သဒၶါတရားေကာင္း၊မေကာင္းကို ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



၇။ စ်ာနဝိေမာကၡ သမာဓိသမာပတၱိ (ဝါ) စ်ာနဒိသံကိေလသ ဉာဏ္ေတာ္

စ်ာန္၊ ဝိေမာကၡ ၊ သမာဓိ ၊သမာပတ္ စသည္တို႔၏ ညစ္ညဴးေၾကာင္းကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ေတာ္မူျပီးမွ ခြ်တ္သင္႔သည္ဆိုလွ်င္ ေဝးကြာေသာအရပ္သို႔ပင္ ၾကြေရာက္ ေတာ္မူပါသည္။)



၈။ ပုေဗၺနိဝါသာႏုႆတိဉာဏ္ေတာ္

ေရွးျဖစ္ေဟာင္း ၊ဘ၀ခႏၶာျဖစ္စဥ္ကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္းသိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(ေရွးဘ၀ျဖစ္စဥ္နွင္႔ အထံု ၊ပါဂမီစသည္တို႔ကို ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ၾကည္႔ရႈ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



၉။ စုတူပပါတ (ဝါ) ဒိဗၺစကၡဳ ဉာဏ္ေတာ္

သတၱ၀ါတို႔၏ ပဋိသေႏၶေနျခင္း၊ စုေတျခင္းတို႔ကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(သတၱ၀ါတို႔၏ လက္တေလာစိတ္ျဖစ္စဥ္ကိုလဲ ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ၾကည္႔ရႈ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



၁၀။ အာသ၀ကၡယ ဉာဏ္ေတာ္

အာသေ၀ါတရား၊ ကိေလသာမာန္ ေဘးရန္ခပင္းကုန္ခန္းျခင္းကို မေဖာက္မျပန္ ဧကန္မယြင္း သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။

(သတၱ၀ါတို႔ အား အရဟတၱမဂ္ တရားေပါက္ေအာင္ တရားေဟာရန္အလို႔ငွာ ဤဉာဏ္ျဖင္႔ ၾကည္႔ရႈ ဆင္ျခင္ေတာ္မူသည္။)



--

With Metta,



Webmaster

Dhammaransi.net

ဗုဒၶဘာသာ သမုိင္းအက်ဥ္း

ဗုဒၶဘာသာတုိ႔အတြက္ သိသင္႔သိထုိက္တဲ႔ ဗုဒၶ၀င္အက်ဥ္း (သုိ႔) ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာအက်ဥ္းေလးပါ။ သိလုိသူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသား ပူေဇာ္လုိက္ပါသည္။


ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ -၆၂၄-ဘီစီတြင္ (ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္၊ ၾကာသာပေတးေန႔တြင္) မယ္ေတာ္မာယာ၀မ္းၾကာ တုိက္တြင္ သေႏၶယူပါသည္။

ဘုရားေလာင္းသည္ -၆၂၃-ဘီစီ၊ (ျမန္မာလလုိ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔)တြင္ နီေပါႏုိင္ငံ၊ လုမၺိနီဥယ်ာဥ္၌ မယ္ေတာ္မာယာေဒ၀ီ၊ ခမည္းေတာ္သုေဒၶါဒနမင္းႀကီးတုိ႔မွ ေမြးဖြားခဲ႔ပါသည္။ ဘုရားေလာင္း နာမည္မွာ သိဒၶတၳျဖစ္ပါသည္။

(၁၆-ႏွစ္မွ ၂၉)ႏွစ္အထိ နန္းစည္းစိမ္းကုိ ခံစားပါသည္။)

ဘီစီ-၅၉၄-(ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္၊ တနလၤာေန႔)တြင္ အိမ္ရာတည္ေထာင္ လူ႔ေဘာင္ခြါကာ ေတာထြက္ေတာ္မူပါသည္။ (သက္ေတာ္ ၂၉-ႏွစ္ အရြယ္ ျဖစ္ပါသည္။)

၂၉-ႏွစ္မွ ၃၅-ႏွစ္အထိ ဒုကၠရစရိယာ-ပင္ပန္းေသာအက်င္႔ က်င္႔ခဲ႔ရပါသည္။)

ဘီစီ-၅၈၈-(ျမန္မာလလုိ-ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔)တြင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ ရရွိေတာ္မူပါသည္။ (သက္ေတာ္ ၃၅-ႏွစ္ အရြယ္ျဖစ္ပါသည္။)

၄င္းဘီစီ-၅၈၈-(ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္ စေနေန႔)တြင္ ပထမဆုံးေသာ ဓမၼစၾကာသုတ္ေတာ္ကုိ ဗာရာဏသီၿမိဳ႕အနီး မိဂဒါ၀ုန္ ေတာမွာ ေဟာေတာ္မူပါသည္။


မွတ္ခ်က္။ ။ဗုဒၶဂယာႏွင္႔ မိဂဒါ၀ုန္ေတာသည္ -၁၈-ယူဇနာ/ မုိင္အားျဖင္႔ -၁၄၄-မုိင္ ေ၀းပါသည္။


ဓမၼစၾကာတရားပြဲမွာ လူသားအေနနဲ႔ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးသာ ပါ၀င္ပါသည္။ ၄င္းတရားပြဲမွာ အရွင္ေကာ႑ညသည္ အ႐ုဏ္မတတ္မီ ေသာတာပန္တည္ပါသည္။

ေနာက္ဆက္လက္ၿပီး ဘုရားရွင္က-အနတၱလကၡဏသုတ္ကုိ ေဟာေသာအခါ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းေတာ္ ငါးဦးစလုံး ရဟႏၱာ ျဖစ္ေတာ္မူၾကပါသည္။


ဘီစီ-၅၈၈-တြင္ ဘုရားရွင္သည္ ပထမဆုံးသာသနာျပဳခရီးစဥ္ကုိ စတင္ လုပ္ခဲ႔ပါသည္။


ဘီစီ-၅၄၃-(ျမန္မာလလုိ-ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႔)တြင္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္(၈၀)၊ ၀ါေတာ္ (၄၅)တြင္ ကုသိနာ႐ုံ၊ အင္ၾကင္းေတာ၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူပါသည္။ ကဆုန္လဆုပ္(၅)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ အေလာင္းေတာ္ကုိ မီးပူေဇာ္ပါသည္။


ပထမသဂၤါယနာ-

ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္(၃၅-မွ-၈၀)အတြင္း၊ ၀ါေတာ္အေနအားျဖင္႔(၄၅)၀ါအတြင္း ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း စီးစဥ္ဖုိ႔ရန္ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး တစ္လအၾကာ--


ဘီစီ-၅၄၃-မွာ ပထမဆုံး သဂၤါယနာကုိ ရာဇၿဂိဳလ္ၿမိဳ႕၊ သတၱပဏၰိလႈိဏ္ဂူ၌ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းဟူေသာ သဂၤါယနာတင္ၾကပါသည္။ ပထမသဂၤါယတင္ပြဲမွာ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္သည္ အရွင္မဟာကႆပျဖစ္၍ အရွင္ဥပါလိမေထရ္က ၀ိနည္းအရာတာ၀န္ယူ၍၊ အရွင္အာနႏၵာက သုတၱန္အရာတာ၀န္ယူပါသည္၊ အဖြဲ႔၀င္သံဃာေတာ္ (၅၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ ၀ါေခါင္လဆုပ္ (၅)က စတင္က်င္းပကာ (၇)လၾကာပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာေတာ္သည္ အဇာတသတ္မင္း ျဖစ္ပါသည္။


မွတ္ခ်က္။ ။ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ပထမသဂၤါယနာတင္ခ်ိန္က စတင္၍ (အဂၤလိပ္လုိ-B.E) သုန္းကာ ဗုဒၶသာသနာႏွစ္ကုိ စတင္ေရတြက္ပါသည္။ “သဂၤါယနာ”ဟူသည္ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။


ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္ေတာ္တုိ႔ကုိ အရွင္မဟာကႆပစေသာ မေထရ္အဆက္ဆက္တုိ႔ ဆက္ကာဆက္ကာ ေဆာင္ယူထိန္းသိမ္းခဲ႔တဲ႔ အစဥ္အလာကုိ အစြဲျပဳ၍ “ေထရိက”၊ ေနာက္ မေထရ္အစဥ္အဆက္တုိ႔ ထိန္းသိမ္းခဲ႔ေသာ ဗုဒၶအယူ၀ါဒအေနအားျဖင္႔ “ေထရ၀ါဒသာသနာ”အျဖစ္ အမည္တြင္ခဲ႔ပါသည္။


ဒုတိယသဂၤါယနာ-

(BC -443/B.E-100) သာသႏွစ္ (၁၀၀)အေရာက္မွာ ေ၀သာလီၿမိဳ႕၊ ၀ါဠဳကာ႐ုံေက်ာင္းမွာ ဒုတိယသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္သည္ အရွင္ယသျဖစ္ပါသည္။ အရွင္သဗၺမိမေထရ္ႏွင္႔ အရွင္ေရ၀တမေထရ္တုိ႔က အဓိကတာ၀န္ယူကာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ရြတ္ဆုိၾကပါသည္။ အဖြဲ႔၀င္ သံဃာေတာ္ (၇၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ (၈)လ ၾကာပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ေပးေသာဒကာသည္ ကာလာေသာကမင္းျဖစ္ပါသည္။


တတိယသဂၤါယနာ-

(BC-249/B.E-300) သာသနာႏွစ္ (၃၀၀)အေရာက္မွာ ပါဋလိပုတ္ၿမိဳ႕ေတာ္၊ အေသာကာ႐ုံေက်ာင္း၌ တတိယသဂၤါယနာ တင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ျဖစ္၍ အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ႏွင္႔ ကာက႑၏သားျဖစ္ေသာ အရွင္ယသမေထရ္တုိ႔က အဓိက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ပါသည္။ အဖြဲ႔၀င္သံဃာေတာ္အေရအတြက္မွာ (၁၀၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ ဤသံဂၤါယနာတင္ပြဲ၌ ၀ိနည္းေရးရာမ်ားကုိ အဓိကထားကာ ေဆြးေႏြးျခင္း ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ႔မင္းမွာ အေသာကမင္းႀကီးျဖစ္ပါသည္။ ဤတတိယသဂၤါယနာသည္ (၉)လ ၾကာပါသည္။


တတိယသဂၤါယနာတင္ၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး (၉)တုိင္း (၉)ဌာနတုိ႔သုိ႔ အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ႏွင္႔ အေသာကမင္းႀကီးတုိ႔ တာ၀န္ယူကာ သာသနာျပဳ ေစလႊတ္ေတာ္မူပါသည္။


(၉)တုိင္း (၉)ဌာနႏွင္႔ သာသနာျပဳမေထရ္မ်ား-

၁။ ကသၼီရႏွင္႔ဂႏၶာရအရပ္=အရွင္မဇၥ်ႏၱိကမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

၂။ မဟႎသကအရပ္=အရွင္မဟာေဒ၀မေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

၃။ ၀န၀ါသိအရပ္= အရွင္ရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

၄။ အပရႏၱအရပ္=အရွင္ေယာနကဓမၼရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

၅။ မဟာရ႒အရပ္= အရွင္မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

၆။ ေယာနကအရပ္=အရွင္မဟာရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

၇။ ဟိမ၀ႏၱာအရပ္= အရွင္မဇၥ်ိမမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

၈။ သု၀ဏၰဘူမိအရပ္= အရွင္ေသာဏမေထရ္ႏွင္႔ အရွင္ဥတၱရမေထရ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။

၉။ တမၺပဏၰိ (သီဟုိဠ္)အရပ္=အရွင္မဟိႏၵမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။


စတုတၳသဂၤါယနာ-

(B.C 94/ B.E 450) သာသနာေတာ္သကၠရဇ္ (၄၅၀)-အေရာက္တြင္ သီဟုိဠ္၊ မလယဇနပုဒ္၊ အာေလာကလႈိဏ္တြင္ စတုတၳသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ျဖစ္၍ အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္သည္ (၅၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ -၁-ႏွစ္အခ်ိန္ယူကာ သဂၤါယနာတင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ့ေပးေသာဒကာသည္ ၀ဋၬဂါမဏိမင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤစတုတၳသဂၤါယနာတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေပရြက္တြင္ အကၡရာေရးျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာတင္ခဲ႔ၾကပါသည္။


ႏုိင္ငံမ်ားႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပုံ-


ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ျမန္မာႏုိင္ငံ-

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ 3rd Century A.D-တြင္ ဗုဒၶသာသနာ စတင္ေရာက္ရွိပါသည္။


ဗုဒၶဘာသာနဲ႔တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ-

တ႐ုတ္ႏုိင္ငံမွာ 1st Century A.D-တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။


ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ-

ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံမွာ A.D 189-တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။ တ႐ုတ္မွ တဆင္႔ေရာက္ရွိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။


ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ကုိရီးယားႏုိင္ငံ-

ကုိရီးယားႏုိင္ငံမွာ A.D 372-ႏွစ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။


ဗုုဒၶဘာသာႏွင္႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ-

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ A.D ၅၅၂၊ သာသနာေတာ္ႏွစ္ -၁၀၉၅-တြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။


ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ကေမၻာဒီယားႏုိင္ငံ-

ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၅-ရာစုတြင္႔ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ထုိင္းႏုိင္ငံ-

ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၆-ရာစု၊ သာသနာေတာ္ႏွစ္ -၁၃၀၀-တြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံ-

အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၆-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ တိဗက္ႏုိင္ငံ-

တိဗက္ႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၇-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ႐ုရွားႏုိင္ငံ-

႐ုရွားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၁၇-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။


အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာ-

အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ A.D -၆-ရာစုေလာက္ကစၿပီး ဗုဒၶသာသနာ တေျဖးေျဖး ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ႔ပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ ပုဂံဗုဒၶသာသနာ-

ျမန္မာႏုိင္ငံ ပုဂံသုိ႔ A.D -၁၁-ရာစုေလာက္တြင္ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပါသည္။ အရွင္အရဟံႏွင္႔ အေနာရထာမင္းႀကီးတုိ႔ ဦးစီးကာ ျမန္မာျပည္ဗုဒၶသာသနာ ပုိမုိစည္ပင္ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ၾကပါသည္။


ပဥၥမသဂၤါယနာ-

A.D -၁၈၇၁/ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ -၂၄၁၅-ခု/ ျမန္မာသကၠရစ္ -၁၂၃၂-ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ မႏၱေလးေတာင္ေျခတြင္ ပဥၥမသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ မႏၱေလး၊ ဒကၡိဏာရာမေက်ာင္းတုိက္ဆရာေတာ္ အရွင္ဇာဂရာဘိ၀ံသမေထရ္ျဖစ္၍၊ အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္မွာ ၂၄၀၀-ျဖစ္ပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာမွာ မင္းတုန္းမင္းႀကီး ျဖစ္ပါသည္။

ဤ ပဥၥမသဂၤါယနာတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာ တင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ-၇၂၉-ခ်ပ္ရွိပါသည္။ ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ရာ၌ ၾကာခ်ိန္မွာ (၇)ႏွစ္၊ (၆)လႏွင္႔ (၁၄) ရက္ၾကာပါသည္။


ဗုဒၶသာသနာေတာ္အလံႏွင္႔ သမုိင္း-

A.D -၁၈၈၀-ခုႏွစ္တြင္ ဗုဒၶသာသနာ႔အလံကုိ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား စစ္ဗုိလ္ႀကီး -Henry Steel Olcott-က စတင္ တီထြင္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။


အဂၤလန္ႏုိင္ငံ၌ ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶသာသနာ႔အဖြဲ႔အစည္း-

A.D -၁၈၈၁-ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္-ပါဠိက်မ္းစာအဖြဲ႔အစည္း-ဆုိၿပီး ပထမဆုံးေသာ ပိဋကတ္အဖြဲ႔အစည္း အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ႔ပါသည္။ တည္ေထာင္သူမွာ -T.W. Rhys Davids- ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ မူရင္း ခရစ္စ္ယာန္ဘာသာ၀င္ျဖစ္ပါသည္။


ဗုဒၶဘာသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ျပန္လည္ေမြးဖြားျခင္း-

A.D -၁၈၉၁-ခုႏွစ္တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွ အနာဂါရိကဓမၼပါလသူေတာင္စင္ႀကီးဦးေဆာင္ကာ အိႏိၵယႏုိင္ငံ၊ ဗုဒၶဂယာမွာ မဟာေဗာဓိအဖြဲ႔အစည္းဆုိၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ျပန္လည္တည္ေထာင္ပါသည္။

A.D -၁၉၅၆-ခုတြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံသား Dr. B.R Ambedkar-ဦးေဆာင္ၿပီး အိႏိၵယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶသာသနာပုိမုိ ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ပါသည္။ ၁၉၅၆-ခု၊ ေအာက္တုိဘာ -၁၄-ရက္တြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံသား (၁)သန္းခန္႔ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းၾကပါသည္။


ဆ႒သဂၤါယနာ-

A.D ၁၉၅၄-၅၆/ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ ၂၄၉၈-ခု၊ ျမန္မာသကၠရဇ္ ၁၃၁၆-ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာေအး၊ မဟာပါသာဏလႈိဏ္ဂူ၌ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္ အရွင္ေရ၀တမေထရ္ျဖစ္၍၊ အဓိကတာ၀န္ယူ ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေသာမေထရ္မ်ားမွာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႏွင္႔ မင္းကြန္းဆရာေတာ္တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။


အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္မွာ ေထရ၀ါဒ (၅)ႏုိင္ငံ (သီရိလကၤလာ၊ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ ေလာ၊ ကေမၻာဒီယား)တုိ႔မွ (၂၅၀၀)ေသာ မေထရ္တုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ အျခားေသာ ႏုိင္ငံ (၂၄)ႏုိင္ငံတုိ႔မွလည္း အကူအညီမ်ား ေပးၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာမွာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုႏွင္႔ ျမန္မာျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ား ျဖစ္ပါသည္။


မွတ္ခ်က္။ ။ဤဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲမွာ ပါဠိေတာ္တင္မက အ႒ကထာ၊ ဋီကာမ်ားကုိပါ ျပန္လည္ စစ္ေဆးဆုံးျဖတ္ျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာတင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။


အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင္႔ ၀ိပႆနာ-

A.D -၁၉၆၅၊ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ -၂၅၁၂-ခုႏွစ္တြင္ ဆရာႀကီးဦးဂုိအင္ကာဦးေဆာင္ၿပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶဘာသာ ၀ိပႆနာတရား ျပန္လည္ အျမစ္တြယ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါသည္။


ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀က္ဘ္ဆုိက္-

A.D -၁၉၉၈-ေမလတြင္ Nibbana.com-ဟူေသာ ပထမဆုံးဗုဒၶဘာသာ၀က္ဘ္ဆုိက္ကုိ အဂၤလန္ႏုိင္ကေန ဖန္တီးႏုိင္ခဲ႔ပါသည္။


အာဖစ္ဂန္နစ္တန္မွ (Bamiyan)ဗမီယန္ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္-

A.D-၂၀၀၁၊ မတ္လတြင္ အာဖစ္ဂန္နစ္တန္မွ ကမၻာ႔အံဖြယ္ရပ္ေတာ္မူ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ကုိ တာလီဘမ္တုိ႔၏ ဖ်က္ဆီးျခင္းကုိ ခံခဲ႔ရပါသည္။


မွာပါရေစ။ ။အထက္ပါဗုဒၶ၀င္(သုိ႔) ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာအက်ဥ္းသည္ ေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး စုစည္းထားေသာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားမွာ မူကြဲ စသည္အားျဖင္႔ ကြဲလြဲေနျခင္း ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္ပါသည္။ အခုေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး တင္ျပတဲ႔မူသည္ ေထရ၀ါဒမေထရ္မ်ား လက္ခံထားေသာ ဘီစီ၊ ေအဒီႏွစ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။


ကုိးကား--

၀ိနည္းစူဠ၀ါပါဠိေတာ္

ပါရာဇိက႑အ႒ကထာ

မဟာ၀ံသ

စူဠ၀ံသ

ဦးသာျမတ္ “Buddhism in Southeast Asia”

http://www.nibbana.com/



--

With Metta,

Webmaster
Dhammaransi.net

ဘ၀ေကာင္းတစ္ခု ရခ်င္ရင္ငါးပါးသီလလံုျခံဳမွျဖစ္မယ္

လူ႔ဘ၀ရယ္လို႔ရလာျပီဆိုရင္ ေယဘုယ်အားျဖင္႔ အေရးကိစၥ ငါးပါးနဲ႔ မလြဲမေသြ ပတ္သက္ရပါမယ္။ လူ႔တာ၀န္အေရးငါးပါး လို႔ဆိုရင္မမွားပါဘူး။က်န္းမာေရး၊စီးပြားေရး၊အိမ္ေထာင္ေရး ၊လူမွဳေရးနဲ႔ ပညာေရးတို႔ပါပဲ။

က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ပါဏာတိပါတသိကၡာပုဒ္ လံုျခံဳရပါတယ္။ပါဏတိပါတ သမားေတြဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္း အနာေရာဂါမ်ားျပီး က်န္းမာေရးညံ႕ဖ်င္းတတ္ပါတယ္။


စီးပြားေရးျပည္႔စံုတဲ႔သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ အဒိႏၷာဒါနသိကၡာပုဒ္လံုျခံဳရပါတယ္။ အဒိႏၷဒါနသမားေတြဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္း ပစၥည္းဥစၥာခ်ိဳ႕တဲ႔ျပီး စီးပြားေရးနိမ္႔က်တတ္ပါတယ္။


အိမ္ေထာင္ေရးသာယာတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ကာေမသုမိစာၦစာရသ္ိကၡာပုဒ္ လံုျခံဳရပါတယ္။ကာေမသုမိစာၦစာရ သမားေတြဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္း ျပႆနာရွဳတ္ေထြးျပီး အိမ္ေထာင္ေရးကံ ဆိုးတတ္ပါတယ္။


လူမွဳေရးအဆင္ေျပတဲ႔လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ မုသာ၀ါဒသိကၡာပုဒ္ လံုျခံဳရပါတယ္။မုသာ၀ါဒသမားေတြဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္း လူအယံုအၾကည္ ကင္းမဲ႔ျပီး လူမွုဆက္ဆံေရးလြဲေခ်ာ္တတ္ပါတယ္။


ပညာေရးျမင္႔မားတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ သုရာေမရယသိကၡာပုဒ္ လံုျခံဳရပါတယ္။သုရာေမရယသမားေတြဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္း အသိဥာဏ္ထံုထိုင္းျပီး ပညာေရးေအာက္တန္းက်တတ္ပါတယ္။


လူ႔တာ၀န္အေရးငါးပါးလံုးမွာ ေအာက္က်ေနာက္က်မျဖစ္ပဲ အထက္တန္းက်က် ၊ အဆင္႔အတန္းျမင္႔ျမင္႔ျဖစ္ေနဖို႔အတြက္ ငါးပါးသီလ သိကၡာပုဒ္ ၅ ခုကို အျဖဴစင္ဆံုး ၊ အသန္႔ရွင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္သင္႔ပါတယ္။


လူရယ္လို႔ျဖစ္လာတိုင္း ဘ၀ေကာင္းတစ္ခုရျပီလို႔ မဆိုနိုင္ေသးပါဘူး။ ငါးပါးသီလ ေဖာက္ဖ်က္မွဳရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြနဲ႔ ထုဆစ္ထားတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ ဘ၀ေကာင္းမဟုတ္ေသးပါဘူး။ငါးပါးသီလ လံုျခံဳမွဳရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြနဲ႔ ထံုမႊမ္းလႊမ္းျခံဳေနတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ကိုသာ အဖိုးတန္ဘ၀ေကာင္းလို႔ဆိုနိုင္ပါတယ္။


လူတစ္ေယာက္ငါးပါးသီလေတြလံုခဲ႔တယ္ မလံုခဲ႔ဘူးဆိုတာကို သူ႕ရဲ႕အက်ိဳးေပးကိုၾကည္႔ျခင္းအားျဖင္႔ သိနိုင္ပါတယ္။


ပါဏာတိပါတသိကၡာပုဒ္ မလံုျခံဳတဲ႔သူ ၊သူတပါးအသက္ကိုသတ္ျဖတ္တဲ႔သူဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္း မ်က္စိ၊နား၊နွာ ၊ အဂၤါ၊ေျခလက္ ခ်ိဳ႕ယြင္းတတ္ပါတယ္။ ရုပ္ဆင္းသြင္ျပင္ စိုစိုျပည္ျပည္ မရိွပဲ မြဲျပာေျခာက္ညိွဳးေနတတ္ပါတယ္။

အင္အားခ်ိဳ႕ယြင္းျပီး အားနည္းေနတတ္ပါတယ္။လ်င္ျမန္ဖ်တ္လတ္ျခင္းကင္းေ၀းျပီး တံု႔ေနွး တံု႔ေနွးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ေဘးရန္တစ္စံုတစ္ခုေပၚေပါက္လာရင္ အလြန္အမင္း ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ေနတတ္ပါတယ္။

သူတစ္ပါးရဲ႕ အသတ္အျဖတ္ခံရတတ္သလို ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ အဆိပ္ေသာက္ ၊ ေသေၾကာင္းၾကံစည္ျပီးလည္း ေသရတတ္ပါတယ္။ အနာေရာဂါ မ်ားတတ္ပါတယ္၊ အေျခြအရံပ်က္စီးတတ္ပါတယ္။ အသက္တိုတတ္ပါတယ္။


အဒိႏၷဒါနသိကၡာပုဒ္မလံုျခံဳတဲ႔သူ ၊ ပိုင္ရွင္မေပးပဲ သူတစ္ပါးပစၥည္းကို မတရားယူတဲ႔သူဟာ ျဖစ္ေလရာ ဘ၀တိုင္း ပစၥည္း ဥစၥာမြဲတတ္ပါတယ္။ လူဆင္းရဲျဖစ္တတ္ပါတယ္။အငတ္ငတ္ အျပတ္ျပတ္ ေနရတတ္ပါတယ္။ အလိုရိွတာမရပဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

လုပ္ငန္းမကၽြမ္းက်င္ျခင္း ၊ သူတစ္ပါးလိမ္လည္ျခင္း စတဲ႔ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ စီးပြားဥစၥာပ်က္စီးတတ္ပါတယ္။ ေရ၊ မီး၊ သူခိုး ၊ အေမြခံသားသမီးဆိုး၊ မင္းဆိုးဆိုတဲ႔ ရန္သူမ်ိဳး ၅ပါးရဲ႕ ေနွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးမွဳေၾကာင္႔ ပိုင္ဆိုင္သမ်ွ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ လက္လႊတ္ဆံုးရံွဳးရတတ္ပါတယ္။


ကာေမသုမိစာၦစာရပုဒ္ မလံုျခံဳတဲ႔သူ ၊ မိမိကာမပိုင္မဟုတ္သူနဲ႔ ေဖာက္ျပန္က်ဳးလြန္သူဟာ ျဖစ္ေလရာ ဘ၀တိုင္းမွာ မလိုမုန္းထားသူေပါမ်ားတတ္ပါတယ္။ရန္သူလဲမ်ားတတ္ပါတယ္။လာဘ္လာဘရွားပါ တိတ္ဆိတ္တတ္ပါတယ္။ ခ်မ္းသာမွဳ ကင္းဆိတ္တတ္ပါတယ္။

မိန္းမျဖစ္ရတတ္ပါတယ္။မိန္းမမဟုတ္ ၊ ေယာက်ၤားမဟုတ္ ပ႑ဳပ္ ( မိန္းမလ်ာ ၊ ေယာက်္ားလ်ာ) ျဖစ္ရတတ္ပါတယ္။ ေယာက်ၤားျဖစ္ျပန္ရင္လဲ တည္ျငိမ္ရင္႔က်က္ ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ ေယာက်ာၤးေကာင္းတစ္ေယာက္မျဖစ္နိုင္ပါပဲ ၊ မိန္းမတစ္ေယာက္လို ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္နဲ႔ သူတစ္ပါးအေပၚ မေကာင္းျမင္ ျပစ္တင္ေ၀ဖန္တတ္လြန္းတဲ႔ အထင္ၾကီးစရာလံုး၀မေကာင္းတဲ႔ ယုတ္ညံ႕တဲ႔ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ရတတ္ပါတယ္။

မ်က္နွာပ်က္ျပီးေတာ႔ အရွက္ကြဲရတတ္ပါတယ္။ရုပ္ဆင္းအဂၤါ လကၡဏာ တို႔ခ်ိဳ႕ယြင္းေသးသိမ္တတ္ပါတယ္။ စိုးရိမ္ေၾကာင္႔ၾကမွဳအားၾကီး တတ္ပါတယ္။ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔သူေတြနဲ႔ ခြဲခြါေကြကြင္းရတတ္ပါတယ္။


မုသာ၀ါဒသိကၡာပုဒ္ မလံုျခံဳတဲ႔သူ ၊ မဟုတ္မမွန္တဲ႔စကားကို လိမ္ညာလွည္႔ပတ္ ေျပာဆိုတတ္တဲ႔သူဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္း စကားပီပီသသ မေျပာတတ္တဲ႔သူျဖစ္ရပါတယ္။သြားေတြမညီမညြတ္ရိွတတ္ပါတယ္။ခံတြင္း ပါးစပ္ပုတ္ညွီတတ္ပါတယ္။

ကိုယ္အသားအေရ စိုစိုဖတ္ဖတ္မရိွပဲ ေျခာက္ကပ္ပူရိွန္ေနတတ္ပါတယ္။ပံုဟန္သြင္ျပင္ မလွပပဲ ဆိုး

၀ါးေဖာက္ျပန္ခ်ိဳ႕ယြင္းေနတတ္ပါတယ္။

သူတစ္ပါးအေပၚ ၾသဇာမေရာက္ ၊ အာဏာမတည္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။နွဳတ္ခမ္းေထာ္၊လ်ွာၾကမ္းျပီး အေျပာအဆို သရမ္းတတ္ပါတယ္။ စိတ္တည္ျငိမ္မွဳ လံုး၀မရိွပဲ လ်ွပ္ေပၚေလာ္လီျပီး အထင္ၾကီးစရာေကာင္းနိုင္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ဘယ္ေတာ႔မွ ျဖစ္လာနိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။


သုရာေမရယသိကၡာပုဒ္ မလံုျခံဳတဲ႔သူ ၊ေသရည္ေသရက္ ေသာက္စားတဲ႔သူဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္း အေရးအခြင္႔ သင္႔မသင္႔ကို နားမလည္တတ္ ၊မသိတတ္ပါဘူး။ပ်င္းရိတတ္ပါတယ္။ အရူးအနွမ္းျဖစ္တတ္ပါတယ္။

သူတစ္ပါးျပဳဖူးတဲ႔ ေက်းဇူးေတြကို မသိတတ္၊ မဆပ္တတ္ေတာ႔ပါဘူး။ဟိရိၾသတၱပၸ လို႔ေခၚတဲ႔ အရွက္ အေၾကာက္ကင္းတတ္ပါတယ္။ ဘယ္အကုသိုလ္ကိုမွ မေရွာင္ပဲ မေကာင္းမွဳ အကုသိုလ္ေတြအားလံုးကို အလြယ္တကူျပဳမိတတ္ပါတယ္။



ငါးပါးသီလနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ ေဆာင္ပုဒ္ကေလးငါးခုကို နွဳတ္တက္အလြတ္ရေအာင္က်က္ထားနိုင္ၾကရင္ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။



ပါဏာတိပါတ္ ၊သူ႔သက္သတ္က

ခ်ိဳ႕တတ္အဂၤါ ၊ မြဲျပာရုပ္သြင္

အားအင္ခ်ိဳ႕ယြင္း ၊လ်င္ျခင္းလဲေ၀း

ေဘးကိုေၾကာက္တတ္ ၊ အသတ္ခံရာ

အနာမ်ားလ်ွက္ ၊ေျခြရံပ်က္၍

အသက္တိုလ် ၊ ျပစ္မ်ားစြာ႔သည္

ေရွာင္က အျပန္အက်ိဳးတည္း။



အဒိႏၷဒါ ၊ ခိုးမိပါမူ

ဥစၥာနည္းမြဲ ၊ ဆင္းရဲငတ္ဘိ

လိုရိွမရ ၊ ေဘာဂပ်က္စီး

ေရမီးသူခိုး ၊ ေမြခံဆိုးနွင္႔

မင္းဆိုးအျပား ၊ ရန္မ်ိဳးငါးေၾကာင္႔

ပ်က္ျပားဥစၥာ ၊ ျပစ္မ်ားစြာသည္

ေရွာင္ခါ အျပန္အက်ိဳးတည္း။


မိစာၦစာရ ၊ က်ဴးလြန္ကလည္း

မုန္းၾကသူမ်ား ၊ရန္သူပြား၍

ရွားပါးလာဘ္တိတ္ ၊ ခ်မ္းသာဆိတ္၏

ဣတၳိပ႑ဳက္ ၊မ်ိဳးရုပ္ခါခါ

မ်က္နွာမလွ ၊ အရွက္ရလ်ွက္

လကၡဏဣေျႏၵ ၊ယြင္းေသြခ်ိဳ႕သိမ္

စိုးရိမ္မ်ားစြာ ၊ ခ်စ္သူကြာသည္

ေရွာင္ခါ အျပန္အက်ိဳးတည္း။


မုသားစကား ၊ ေျပာဆိုျငားမူ

စကားမပီ ၊ သြားမညီတည္း

ပုတ္ညွီပါးစပ္ ၊ ေျခာက္ကပ္ကိုယ္ေရ

ဣေျႏၵေနာက္ ၊ ပံုယြင္းေဖာက္၏

မေရာက္ၾသဇာ ၊ နွဳတ္လ်ွာၾကမ္းေထာ္

လ်ွပ္ေပၚေလာ္လီ ၊ စိတ္မတည္သည္

ေရွာင္ျပီအျပန္အက်ိဳးတည္း။


ေသရည္ေသာက္လင္႔ ၊သင္႔မသင္႔၌

ေရးခြင္႔မသိ ၊ ပ်င္းရိေမ႕ရူး

ေက်းဇူးမဆပ္ ၊ဟိေရာတၱပ္ကင္း

ခမင္းမ်ားထို ၊ အကုသိုလ္ကို

မျငိဳလြယ္ရာ ၊ျပဳက်င္႔ရာသည္

ေရွာင္ခါအျပန္အက်ိဳးတည္း။



ငါးပါးသီလနဲ႔ ပါတ္သက္တဲ႔ ဒီေဆာင္ပုဒ္ ငါးခုကို နွဳတ္တက္အလြတ္ရေအာင္က်က္ထားပါ။ေဆာင္ပုဒ္မွာပါတဲ႔ အက်ိဳးအျပစ္ေတြကို တစ္ခုခ်င္း စဥ္းစားဆင္ျခင္ပါ။ငါးပါးသီလ မလံုျခံဳျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ထားတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ဟာ လူျဖစ္ရက်ိဳးမနပ္တဲ႔ဘ၀မ်ိဳးျဖစ္လို႔ အဲဒီလိုလူ႔ဘ၀မ်ိဳး မေရာက္ရေလေအာင္ ငါးပါးသီလကို ခါး၀တ္ပုဆိုးလို ျမဲျမံေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ ေရွာက္နိုင္ၾကပါေစ။



အရွင္ဆႏၵာဓိက ( ေလာက၌အေကာင္းဆံုးေသာအရာ)


--

With Metta,
Webmaster
Dhammaransi.net

ပ႒ာန္းပါဠိေတာ္ ပစၥယုေဒၵသ နိႆယ

ေဟတုပစၥေယာ = ဟိတ္ေျခာက္ပါးျဖစ္၍ ပစၥယုပၸန္တရားတို႔အား အျမစ္သဖြယ္ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ေရေသာက္ျမစ္လွ်င္၊ ယင္းသစ္ပင္ကို၊ စည္ပင္ေစမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ၊ ေဟတုပစၥည္းေခၚ)

အာရမၼဏပစၥေယာ = အာ႐ံုေျခာက္ပါးျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ေတာင္ေဝွးႀကိဳးတန္း၊ သူမစြမ္းကုိ၊ မပန္းေစရေစ၊ ထိုင္ထေစမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳျပန္၊ အာရမၼဏေခၚ)

အဓိပတၱိပစၥေယာ = အႀကီးအမွဴးျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(စၾကာမင္းရွင္၊ အုပ္စိုးသြင္သို႔၊ ၿပိဳင္ရွင္မရိွ၊ စိုးအုပ္ဘိ၊ အဓိပတိေခၚ)

အနႏၲရပစၥေယာ = အျခားမဲ့ (တဆက္တည္း အၾကားမရိွ) ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(စၾကာမင္းဖ်ား၊ နတ္ရြာလားေသာ္၊ သားႀကီးနန္းရ၊ ျဖစ္ရပမာ၊ ျခားရာမရိွ၊ ေက်းဇူးရိွ)

သမနႏၲရပစၥေယာ = ေကာင္းစြာ အျခားမဲ့ (တဆက္တည္း အၾကားမရိွ) ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(စၾကာမင္းဖ်ား၊ ေတာထြက္သြားေသာ္၊ သားႀကီးနန္းရ၊ ျဖစ္ရပမာ၊ ျခားရာမရိွ၊ ေက်းဇူးရိွ)

သဟဇာတပစၥေယာ = အတူတကြ ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း၊
(ဆီမီးေတာက္ေသာ္၊ အလင္းေပၚသို႔၊ ထို႔တူတသီး၊ ပစၥည္းပစၥယုပၸန္၊ အတူျဖစ္ဟန္ကို)

အညမညပစၥေယာ = အခ်င္းခ်င္းအျပန္လွန္ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း၊
(သစ္သားသံုးခြ၊ ခ်င္းခ်င္းမသို႔၊ အညမညံ၊ ျပန္လွန္သမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ)

နိႆယပစၥေယာ = မီွရာျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း၊
(သစ္ပင္တည္ရာ၊ ေျမပမာလွ်င္၊ မီွရာတည္မႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ)

ဥပနိႆယပစၥေယာ = အားႀကီးေသာ အေၾကာင္းျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(မိုးႀကီးပမာ၊ သတၱဝါေတြ၊ တည္ေနႏိုင္မႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ၊ ဥပနိႆယေခၚ)

ပုေရဇာတပစၥေယာ = ေရွး၌ ျဖစ္ႏွင့္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ကမၻာဦးက၊ ေနႏွင့္လသို႔၊ ေရွ႔ကျဖစ္လာ၊ ေနာက္ကျဖစ္လာသည့္၊ တရားစုစု၊ ေက်းဇူးျပဳ)

ပစၧာဇာတပစၥေယာ = ေနာက္၌ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(လင္းတငယ္ေသာ္၊ အစာေမွ်ာ္သို႔၊ ေနာက္ေပၚလာသည့္၊ ပစၥည္းတရားစု၊ ေက်းဇူူးျပဳ)

အာေသဝနပစၥေယာ = အဖန္တလဲလဲ မီွဝဲထံုအပ္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ေရွးေရွးထံုထား၊ နံ႔သာလားသို႔၊ ေရွ႔ဖ်ားက်မ္းဂန္၊ ေလ့လာသန္လပ္၊ ေနာက္ထပ္က်မ္းဂန္၊ အျမင္သန္သည္၊ ဧကန္အာေသဝနသေဘာတည္း။)

ကမၼပစၥေယာ = အေၾကာင္းကံျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(မ်ဳိးေစ့အလား၊ ပမာထား၍၊ ႏွစ္ပါးေသာကံ၊ အေျခခံကာ၊ ေဝဘန္သမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ)

ဝိပါကပစၥေယာ = အက်ဳိးျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ခ်မ္းရိပ္နားေန၊ သြန္းေလေျပသို႔၊ ကံေနအလား၊ အျဖစ္မ်ားမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ)

အာဟာရပစၥေယာ = ေထာက္ပ့ံ ခိုင္ခံေစတတ္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(အိမ္ကို က်ားကန္၊ ျဖစ္ရဟန္သို႔၊ သ႑ာန္တူစြ၊ ေထာက္ပံ့မသည့္၊ အာဟာရျဖစ္မႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ။)

ဣၿႏၵိယပစၥေယာ = အစိုးရသည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(မိမိဆိုင္ရာ၊ ကိစၥမွာလွ်င္၊ ေကာင္းစြာစိုးရ၊ ျဖစ္ရစင္စစ္၊ ပေဒသရာဇ္၊ စိုးအုပ္လွစ္သို႔)

စ်ာနပစၥေယာ = ကမၼ႒ာန္းအာ႐ံုသို႔ကပ္၍ စူးစူးစိုက္စိုက္ ႐ႈတတ္သည္၏ အျဖစ္ျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(သစ္ပင္ေတာင္ငူ၊ တတ္သသူသည္၊ ေအာက္သူတို႔အား၊ ၾကည့္ေျပာျငားသို႔။)

မဂၢပစၥေယာ = သံသရာမွ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္းနည္းလမ္းျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ပမာကူသို႔၊ ေဆာင္ယူပို႔သို႔၊ ထို႔တူနိဗၺာန္၊ ေရာက္ေၾကာင္းမွန္ျပဳ၊ ေက်းဇူးျပဳ။)

သမၸယုတၱပစၥေယာ = ယွဥ္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(စတုမဓူ၊ ေရာသည့္တူေပ၊ စိတ္ေစႏွစ္ပါး၊ ခြဲျခားမရ၊ ယွဥ္ၾကသမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ။)

ဝိပယုတၱပစၥေယာ = မယွဥ္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ရသေျခာက္ပါး၊ ေရာစပ္ထားသို႔၊ ျခားနားမတူ၊ ျဖစ္ဟန္မူသို႔၊ ထို႔တူမျခား၊ ေက်းဇူးျပဳ။)

အတၳိပစၥေယာ = ထင္းရွားရိွဆဲျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ျမင့္မိုရ္ေျမႀကီး၊ ေထာက္ပ့ံနည္းသို႔၊ ပစၥည္းသတၱိ၊ ေက်းဇူးရိွ၊ အတၳိပစၥည္းေခၚ။)

နတၳိပစၥေယာ = မရိွသည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ၿငိမ္းေသေလၿပီး၊ ဆီမီးတႏၲဳ ေက်းဇူးျပဳသို႔၊ ထို႔တူမွတ္ဘိ၊ မရိွသမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ။)

ဝိဂတပစၥေယာ = ကင္းမဲ့ခ်ဴပ္ေပ်ာက္သည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(ေနေရာင္ေပ်ာက္ကင္း၊ လေရာင္လင္းသို႔၊ ခ်ဳပ္ကင္းေလမႈ၊ ေက်းဇူးျပဳ။)

အဝိဂတပစၥေယာ = မကင္းသည္ျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ တရားလည္းေကာင္း။
(သမုဒၵရာ၊ ငါးေပ်ာ္ရာသို႔၊ မကင္းေသာအား၊ ယင္းတရားစု၊ ေက်းဇူးျပဳ။)

ဣတိ၊ ဤသို႔။ စတုဝီသတိ ပစၥယာ၊ ႏွစ္ဆယ့္ေလးပစၥည္းတို႔သည္။ မဟာပကရေဏ၊ အနႏၲနယ သမႏၲ မဟာပ႒ာန္းက်မ္းႀကီး၌။ ဌိတာ၊ တည္ကုန္သည္။ ေဟာႏၲိ၊ ျဖစ္ကုန္၏။

ျမတ္ဗုဒၶအား ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္နည္း

ျမတ္စြာဘုရားသည္
(၁) ပံုေတာ္ ျမတ္ဘုရား (၂) ဂုဏ္ေတာ္ ျမတ္ဘုရား ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား ရွိေလသည္။
ထိုႏွစ္မ်ိဳးကို ဗုဒၶဘာသာႏြယ္၀င္ သူေတာ္စင္မ်ား သိရွိလိုက္နာ မွတ္သားေစရန္ ေရးသားေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

၁။ ပံုေတာ္ျမတ္စြာဘုရားဟူသည္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားကို ထုလုပ္ထားေသာ ဆင္းတုေတာ္ကို ေခၚဆိုေလသည္။ ထိုဆင္းတုေတာ္ ပံုေတာ္တို႔ကို ဗုဒၶဘာသာႏြယ္ဖြား သူေတာ္စင္မ်ားတို႔သည္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကသည္။ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူတိုင္းကိုလည္း အက်ိဳးေပးသည္။

ပံုေတာ္တို႔သည္-
(က) မတ္တတ္ရပ္ေတာ္မူပံု။ (ခ) ထိုင္ေနေတာ္မူပံု။ (ဂ) ေလ်ာင္းေတာ္မူပံု ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးသံုးစား ရွိေလသည္။
ထိုသံုးမ်ိဳးကို ဥဒၵိႆက ေစတီသံုးမ်ိဳးဟု ေခၚဆိုေလသည္။

မတ္တတ္ရပ္ေတာ္မူပံုသည္လည္း-
(၁) ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူပံု (၂) ေဒသစာရီ ၾကြခ်ီပံု (၃) နာဠာဂီရိဆင္ကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူပုံ
(၄) မတ္တတ္ရပ္ေတာ္ျဖင့္ အလွဴခံေတာ္မူပံု (၅) ေရွာင္တခင္ ၾကြေရာက္သတိေပးျခင္း၊ ၾသ၀ါဒေပးျခင္း ျပဳလုပ္ေတာ္မူပံု စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႔ရေလသည္။

ထိုင္ေနေတာ္မူပံုသည္လည္း-
(၁) စ်ာနမုျဒာေခၚ သမာပတ္၀င္စားပံု၊ (စကၡဳေျႏၵခ်ထား၍ ၀ဲဘက္လက္၀ါးေပၚ ယာလက္၀ါးတင္၍ တရားထိုင္သည့္ဟန္)
(၂) ဓမၼစၾကာပံု (၀ဲဘက္ လက္ခလယ္ကို ယာဘက္လက္ညႇိဳးျဖင့္ ေထာက္ျပသည့္ဟန္)
(၃) ဘူမိဖႆ (ယာဘက္လက္ကို ေျမႀကီးထိေစလ်က္ ၀ဲဘက္ လက္ခလယ္ကို တင္ပလႅင္ေခြေပၚမွာ ပက္လက္လွန္ထားသည့္ဟန္)
စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႔ရေလသည္။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ အေရွ႔အရပ္သို႔ မ်က္ႏွာမူ၍သာ ထိုင္ေတာ္မူေလသည္။ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ေရႊပလႅင္၀ယ္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူခ်ိန္မွာပင္ အေရွ႔ဘက္သို႔ မ်က္ႏွာမူကာ ထိုင္ေနေတာ္မူသည္။

ေလ်ာင္းေတာ္မူသည္မွာ-
ျခေသၤ့မင္းကဲ့သို႔ ယာဘက္ကို ေစာင္းလ်က္ လဲေလ်ာင္း က်ိန္းစက္ေလ့ရွိသည္။ ယာဘက္ေျခေတာ္ေပၚ၌ ၀ဲဘက္ေျခေတာ္ကို အနည္းငယ္လြန္၍ ထား၏။ ေျခဖ၀ါးႏွစ္ခု တညီတည္း ထားလွ်င္ ဒူးဆစ္ေတာ္အခ်င္းခ်င္း၊ ဖမ်က္ေတာ္အခ်င္းခ်င္း ထိခိုက္ေန၍ နာက်င္ျခင္း ျဖစ္တတ္သည္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ ဥဒၵိႆက ေစတီမ်ားကို ထုလုပ္ကိုးကြယ္ၾကရာတြင္-
(က) ၾကြခ်ီေတာ္မူပံု (ခ) ရပ္ေတာ္မူပံု (ဂ) ထိုင္ေနေတာ္မူပံုႏွင့္ (ဃ) ေလ်ာင္းေတာ္မူပံု စေသာ ဘုရားရွင္၏ ပံုေတာ္မ်ားကို အမ်ားဆံုး ဖူးေတြ႔ႏိုင္ေပသည္။ ထိုပံုေတာ္မ်ားကို ဖူးေတြ႔ၾကရသည့္အခါ မိမိ၏ စိတ္အစဥ္တြင္ မည္ကဲ့သို႔ ထားရွိျပီး ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳရမည္ကို ေရးသားတင္ျပရေသာ္ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္။

ၾကြခ်ီေတာ္မူပံု-
ေနာက္ေတာ္ပါ သံဃာေတာ္မ်ား၏ ေရွ႔ေတာ္က စက္လကၡဏာတို႔ျဖင့္ တင့္တယ္ေသာ ေျခေတာ္အစံုကို ၾကြခ်ီလ်က္ ထိုထိုဤဤ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူသည့္အခါတြင္လည္း ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါတို႔၏ အက်ိဳးကို သယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ေတာ္မူ၏။ ယခုအခါ ၾကြသြားေတာ္မူပံုကို ထုလုပ္ထားေသာ ရုပ္ပံု ရုပ္ပြးေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ဖူးေတြ႔ရသည္ရွိေသာ္ ရုပ္ပြားေတာ္ေလာက္သာ စိတ္မထားဘဲ (မိမိအိမ္၌ မိဘဘိုးဘြား တို႔၏ ဓာတ္ပံုကိုျမင္ရလွ်င္ ဓာတ္ပံုေလာက္တြင္သာမက အသက္ရွင္တုန္းအခါက မိဘဘိုးဘြားကိုပါ တခါတည္း သတိရလ်က္ ေျပာဆိုဆံုးမပံုေတြကိုပါ ထင္ေယာင္၊ ျမင္ေယာင္ျဖစ္လာသကဲ့သို႔) သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရား၏ ၾကြသြားေတာ္မူပံုကိုပါ ထင္ေယာင္၊ ျမင္ေယာင္ ျဖစ္လာေစလ်က္ ႏွစ္သက္ၾကည္ႏူးစြာ ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳၾကရပါမည္။

ရပ္ေတာ္မူပံု-
ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသည္ ၾကြသြားေတာ္မမူဘဲ ေရႊေတာင္ႀကီးအလား ရပ္တန္႔ေတာ္မူ၏။ ရပ္ေတာ္မူလ်က္ ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါတို႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကို သယ္ပိုးရြက္ေဆာင္ေတာ္မူ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရပ္ေတာ္မူေနပံုကို ထုလုပ္ထားေသာ ရုပ္ပြားေတာ္ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ဖူးေတြ႔ရသည္ရွိေသာ္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ရပ္ေတာ္မူလ်က္ မိမိအား ဆံုးမေတာ္မူေနပံုကို ထင္ေယာင္ ျမင္ေယာင္ ျဖစ္လာေအာင္ ရိုေသစြာ ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳၾကရပါမည္။

ထိုင္ေနေတာ္မူပံု-
သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္သည္ ပရိသတ္အလယ္တြင္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ ကြန္႔ျမဴးလ်က္ တင္ပလႅင္ဖြဲ႔ေခြ ထိုေနေတာ္မူလ်က္ တရားေဟာေျပာကာ သတၱ၀ါအမ်ား၏ အက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တင္ပလႅင္ဖြဲ႔ေခြ ထိုင္ေနေတာ္မူပံုကို ထုလုပ္အပ္ေသာ ရုပ္ပံု ရုပ္ပြားေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ဖူးေျမာ္ရသည္ရွိေသာ္ ရုပ္ပြားေတာ္ေလာက္တြင္သာ စိတ္မထားဘဲ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရား၏ အနီးထံပါး၀ယ္ တရားဓမၼၾသ၀ါဒေတာ္မ်ား လိုက္နာၾကားနာေနၾကရ သကဲ့သို႔ ထင္ျမင္လာေအာင္ ဖူးေျမာ္ၾကရပါမည္။

ေလ်ာင္းေတာ္မူပံု-
ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ ညဥ့္အခါ ဂႏၶကုဋီတိုက္ေတာ္၀ယ္ ရံဖန္ရံခါ ေလ်ာင္းေတာ္မူလ်က္ နတ္ျဗဟၼာမ်ား၏ ေလွ်ာက္ထားလာသမွ်ေသာ အေမးပုစၧာမွန္သမွ်တို႔ကို ေျဖရွင္းေဟာျပေတာ္မူ၍ သတၱ၀ါတို႔၏ အက်ိဳးကို ေဆာင္ေတာ္မူပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုအခါ ေရႊသာေလ်ာင္း-ဟုေခၚဆိုအပ္ေသာ ေလ်ာင္းေတာ္မူပံုကို ဖူးေတြ႔ရသည္ရွိေသာ္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားသည္ အေမးပုစၧာမ်ားကို ေျဖရွင္းေဟာေျပာေနပံုကို ထင္ျမင္လာေအာင္ ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။

ဤသို႔ ပံုေတာ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ ပူေဇာ္ျခင္းသည္ ကုသိုလ္အက်ိဳးထူးကို ျဖစ္ေစပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက ၀ကၠလိရဟန္းကဲ့သို႔ လိုေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ ၀ကၠလိရဟန္းသည္ ဘုရားရွင္၏ဂုဏ္ေတာ္၊ ေက်းဇူးေတာ္တို႔ကို မၾကည္ညိဳဘဲ ပံုေတာ္ကိုသာ ၾကည္ညိဳေန၍ ကုသိုလ္ထုူး မရဘဲ-တုစၧ ၀ကၠလိ (အခ်ည္းႏွီးေသာ ၀ကၠလိ) ဟု ဘုရားရွင္၏ ကဲ့ရဲ႔ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။

ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ဘုရား-
ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ဟူသည္ အပိုင္းအျခားမရွိေသာ ဂုဏ္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ေခၚဆိုေလသည္။ ထိုဂုဏ္ေတာ္တို႔သည္-
(၁) အရဟံဂုဏ္ေတာ္
(၂) သမၼာသမၺဳဒၶဂုဏ္ေတာ္
(၃) ၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷဂုဏ္ေတာ္
(၄) သုဂတဂုဏ္ေတာ္
(၅) ေလာက၀ိဒူဂုဏ္ေတာ္
(၆) အႏုတၱေရာပုရိသဒမၼသာရထိဂုဏ္ေတာ္
(၇) သတၳာေဒ၀မႏုႆာနဂုဏ္ေတာ္
(၈) ဗုဒၶဂုဏ္ေတာ္
(၉) ဘဂ၀ါဂုဏ္ေတာ္ အားျဖင့္ ဂုဏ္ေတာ္ ၉-ပါးရွိေလသည္။

ထိုဂုဏ္ေတာ္ ၉-ပါး၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္သည္။
(၁) အရဟံ-ကိေလသာကင္း၍ ပူေဇာ္အထူးကို ခံထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၂) သမၼာသမၺဳေဒၶါ-သစၥာေလးပါးတရားကို ဆရာမရွိ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၃) ၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ-အသိႏွင့္အက်င့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၄) သုဂေတာ-ေကာင္းေသာစကားကိုသာ ေျပာဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၅) ေလာက၀ိဒူ-ေလာကသံုးပါးကို အကုန္အစင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၆) အႏုတၱေရာပုရိသဒမၼသာရထိ-ဆံုးမထိုက္သူတို႔ကို ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၇) သတၳာေဒ၀မႏုႆာနံ-လူ နတ္ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔၏ ဆရာတဆူ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၈) ဗုေဒၶါ-သစၥာေလးပါးကို မိမိကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္းသိ၊ သူတပါးတို႔ကိုလည္း သိေအာင္ ေဟာျပေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
(၉) ဘဂ၀ါ-ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါး ဂုဏ္ေတာ္ေတြအနႏၲႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား-ဟူ၍ ဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္တို႔ကုိ ခ်ီးမြမ္းပူေဇာ္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ပူေဇာ္ျခင္းသည္လည္း-
(၁) အာမိသပူဇာ (၂) ဓမၼပူဇာအားျဖင့္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိေလသည္။

အာမိသပူဇာျဖင့္ ပူေဇာ္ပံုမွာ-
ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး ပစၥည္းေလးပါး အသံုးအေဆာင္မ်ားအား ပူေဇာ္ရာ၌ အရဟံ-ဂုဏ္ေတာ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စိတ္ေတာ္အစဥ္၌ ကိေလသာအညစ္အေၾကး အေနာက္အက်ဳတို႔မွ ကင္းသျဖင့္ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္လ်က္ ရွိပံု။ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ပင္ မေကာင္းမႈ ဟူသမွ်တို႔ကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေတာ္မမူ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာေတာ္မမူ၊ စိတ္ျဖင့္ ၾကံစည္ေတာ္ မမူပံုႏွင့္ အတုမရွိေသာ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္တို႔ႏွင့္ ကံုလံုျပည့္၀၍ ပူေဇာ္မႈကို အထူးခံထိုက္ပံုစေသာ ဂုဏ္ရည္တို႔ကို ယံုၾကည္စြာ မွန္းေမွ်ာ္၍ လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွိခိုးလ်က္ ပန္း-ေရခ်မ္း-ဆြမ္း-ဆီမီး အသီးသီးတို႔ကို ကပ္လွဴပူေဇာ္ရပါမည္။ (သရဏဂံု သီလ ခံယူေဆာက္တည္၍ လွဴဒါန္းခဲ့လွ်င္ကား အာမိသပူဇာ၊ ဓမၼပူဇာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးပင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။)

ဓမၼပူဇာျဖင့္ ပူေဇာ္ပံုမွာ-
ဓမၼပူဇာ-တရားျဖင့္ ပူေဇာ္ရာ၌ မိမိတို႔၏ စိတ္အစဥ္ကို ကိေလသာအညစ္အေၾကး အေနာက္အက်ဴတို႔မွ ကင္းစင္ႏိုင္သမွ် ကင္းစင္ႏိုင္ေအာင္ ေဆးေလွ်ာ္သုတ္သင္၍ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ပင္ မေကာင္းမႈဟူသမွ်တို႔ကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေတာ္မမူ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာေတာ္မမူ၊ စိတ္ျဖင့္ ၾကံစည္ေတာ္မမူပံုႏွင့္ အတုမရွိေသာ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္တို႔ႏွင့္ ကံုလံုျပည့္၀၍ ပူေဇာ္မႈကို အထူးခံထိုက္ပံု စေသာ ဂုဏ္ရည္တို႔ကို ယံုၾကည္စြာ မွန္းေမွ်ာ္၍ လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွိခိုးလ်က္ ဂုဏ္ေတာ္ ၉-ပါးကို အာရံုျပဳ ရြတ္ဆို၍ ပူေဇာ္ရပါမည္။

ပံုေတာ္ကို ပံုေတာ္အတိုင္း မထားဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ျဖင့္ ထံုမႊမ္း၍ ပူေဇာ္လွ်င္ အႏၲရာယ္ကင္းျခင္း၊ စီးပြားလာဘ္လာဘ တိုးတက္ျခင္း စေသာ အက်ိဳးထူးတရားမ်ားကို ရရွိေပလိမ့္မည္။ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားကို စိတ္ထဲ၌ ထင္ျမင္လာေအာင္ မွန္းဆသူသည္ ဘုရားရွင္ကို ၾကည္ညိဳေလးစားသူ ျဖစ္ေပရကား ဘုရားရွင္၏ ကိုယ္စား ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ႏွင့္ ေစတီေတာ္မ်ားအနီး၌ မေလးမစား မေန၀ံ႔ေတာ့ေပ။

သို႔ရာတြင္ ေလာက၌ ပုဂၢိဳလ္တဦးတေယာက္အေပၚတြင္ ထိုသူ၏ဂုဏ္ထူးကို မသိခင္က ၾကည္ညိဳျပီးေနာက္ ထိုသူ၏ ဂုဏ္ထူးကို သိရျပန္ေသာအခါ အတိုင္းထက္အလြန္ ပိုမိုၾကည္ညိဳေလးစား အားထားကိုးကြယ္လိုေသာ စိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာသကဲ့သို႔ ထို႔အတူ အထက္က ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးကိုပင္ မိမိဉာဏ္မီသမွ် သိရွိၾကလွ်င္ မိမိ၏ သဒၶါပညာတို႔သည္ ေရွးကထက္ သာလြန္တိုးပြားၾကရမည္ ျဖစ္ေပသည္။

ကၽြန္ေတာ္ အပါအ၀င္ စာရႈသူတို႔သည္ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာ၀ယ္ က်င္လည္ခဲ့ရေသာ္လည္း မိမိတို႔စိတ္ထဲ၌ ဤကဲ့သို႔ ဘုရားရွင္ဟူေသာ အာရံုမ်ိဳးကို ရယူႏိုင္ဖို႔ရာ လြန္စြာခဲယဥ္းပါသည္။ ယခုအခါ ကံေကာင္းလွသျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ၾကားသိရေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအးေအးေဆးေဆး မိမိတို႔အိမ္၌ ဘုရားရွင္ကို အာရံုျပဳရင္း ရြတ္ဖတ္ရွိခိုးၾကဖို႔ရာ မက်ဥ္းမက်ယ္ အနက္သေဘာကို ႏႈတ္တက္ေဆာင္ထားျပီး မိမိ၏ မ်က္စိကိုမွိတ္၍ ျဖစ္ေသာ အာရံု၌ထင္ျမင္လာေသာ ဘုရားရွင္၏ ပံုေတာ္အတြင္း၌ အထက္ကျပဆိုခဲ့ျပီးေသာ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကိုသြင္း၍ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ သီလကို ေဆာက္တည္ကာ အာရံုျပဳကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ႏိုင္ၾကေစရန္ ေရးသားေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ဘုရားရွင္သည္ သက္ေတာ္ ၂၉-ႏွစ္အရြယ္ေတာ္၌ ေတာထြက္ေတာ္မူ၍ ၃၅-ႏွစ္အရြယ္တြင္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ သက္ေတာ္ ၈၀-အျပည့္မွာ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူသည္။ ဘုရားအျဖစ္ ၀ါေတာ္ ၄၅-၀ါမွ်သာ သီတင္းသံုးေတာ္မူရသည္။ ထို ၄၅-၀ါမွ်ျဖင့္ ကာလမၾကာရကား ေနာင္အခါ ဗုဒၶသာသနာကို ယံုၾကည္သူတို႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ႏိုင္ၾကဖို႔ရာ အေမြအႏွစ္ေပးခဲ့သည့္ အေနအားျဖင့္ ရွင္ေတာ္ျမတ္၏ အရိုးဓာတ္ေတာ္မ်ားကို အစိတ္စိတ္အျမႊာျမႊာ ျဖစ္ေအာင္ အဓိ႒ာန္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

အသက္ရွည္ေသာ ဘုရားရွင္၏ အရိုးဓာတ္ေတာ္ကား အစိတ္စိတ္အျမႊာျမႊာ မျဖစ္ဘဲ တလံုးတခဲတည္း တည္ရစ္ေတာ္မူပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ဌာပနာထားေသာ ေစတီပုထိုးေတာ္၊ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို ဖူးေဇာ္ရေသာအခါ၌ ဓာတ္ေတာ္၊ ေစတီေတာ္ ရုပ္ပြားေတာ္ေလာက္တြင္သာ စိတ္မထားဘဲ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဘုရားကုိ ထင္ျမင္ေအာင္ ဖူးေျမာ္ၾကရန္ ျဖစ္သည္။

အခ်ဳပ္ဆိုေသာ္ ပံုေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ပံုေတာ္အတြင္း၌ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ဂုဏ္ေတာ္တို႔ကို သြင္းယူပူေဇာ္လ်က္ တိဟိတ္ဥကၠ႒ ကုသလ (ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္၍ရအပ္ေသာ ကုသိုလ္ထူး) ကို ရရွိမည္မွာ မုခ်ဧကန္ စင္စစ္အမွန္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

( သန္း၀င္းရွိန္)
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၃-ခု ဇန္န၀ါရီလ)

အလင္းနိမိတ္နဲ႔ ဘုရားဖူးျခင္းအေပၚ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္္ၾကီးရဲ့ အျမင္

ေျမဇင္းေတာရ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ ပဓာန ပါရဂူက်မ္းကုိ ဖတ္ရႈၾကည့္ ပါသည္၊ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးႏွင့္ ေယာဂီ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔ ေတြ႔ရွိခ်က္ ေတြကုိ ေမးေျဖ ေနတာ ေတြ႔ရွိရသည္။ အခ်ိဳ႔အခ်က္ အလက္ ေတြကုိ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးက နည္းလမ္း မွန္ေအာင္ ျပင္ဆင္ ေပးသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါသည္.

အာနာပါန ကမၼ႒ာန္းမွ အနဳေလာမ ဉာဏ္အထိ ရွင္းလင္း ျပသသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါသည္၊ ဤစာအုပ္၌ ထူးျခားခ်က္မွာ အာနာပါန အားထုတ္ျပီး နိမိတ္ေတြ ရလာသည္။ ၎ ရလာေသာ နိမိတ္ကုိ ၾကီးထြားေအာင္ အားထုတ္ျပီး အေ၀း အနီး ဘုရား ေစတီမ်ားကုိ အားထုတ္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္၊ ဤမွ်ေလာက္ အားထုတ္ရုံ မွ်ျဖင့္ ဘုရား ေစတီမ်ားကုိ ဖူးလုိ႔ ရပါသလားဟု ေမးဖြယ္ ရွိ၏။ ဘုရားေဟာ က်မ္းစာေတြ ထဲမွာ ဤလုိ နည္းေတြပါ ပါရဲ့လား ဟုလည္း ေမးဖြယ္ရွိ၏.

ေအာက္ပါ အရုဏ ၀တီသုတၱန္ ႏွင့္ အ႒ကထာ တုိ႔ကုိ ၾကည့္ရႈ လုိက္လ်င္ ရွင္းသြား ပါလိမ့္မည္၊ ဤကမၻာမွ ျပန္၍ ေရတြက္ေသာ္ ၃၁ ကမၻာ အထက္၌ သိခီ ျမတ္စြာ ဘုရား ပြင့္ေတာ္မူ၏. သိခီ ျမတ္စြာ ဘုရားမွာ အဘိဘူ ႏွင့္ သမၻ၀ ဟူေသာ အဂၢ သာ၀က ရဟႏၱာ ၂ ပါးရွိသည္။

တရံေရာ အခါ သိခီ ျမတ္စြာဘုရား ႏွင့္ အဘိဘူ လက္ယာ ေတာ္ရံ တပည့္တုိ႔ ျဗဟၼာဘုံသုိ႔ ၾကြသြား ၾကသည္။ သိခီ ျမတ္စြာ ဘုရား၏ ေစခုိင္းခ်က္အရ အဘိဘူ ရဟန္းသည္ ေအာက္ပါ ႏွစ္ဂါထာကုိ စၾကာ၀ဠာ တေထာင္ အတြင္းရွိ သတၱ၀ါ အားလုံး ၾကားေအာင္ ျမင္ေအာင္ ေဟာၾကား ေလသည္၊

အာရမၻထ နိကၠမထ ယုဥၨထ ဗုဒၶသာသေန
ဓုနာထ မစၥဳေနာ ေသနံ နဠာဂါရံ၀ ကုဥၨေရာ
ေယာ မသၼိ႔ ဓမၼ၀ိနေယ အပၸမေတၱာ ၀ိေဟႆတိ
ပဟာယ ဇာတိသံသာရံ ဒုကၡႆႏၱံ ကရိႆတိ။ ဟူေသာ ႏွစ္ဂါထာကုိ

ယခုေခတ္ ရုပ္ျမင္သံၾကားျဖင့္ အသံေကာ ရုပ္ေကာင္ ျမင္ေအာင္ ၾကားေအာင္ ထုတ္လႊင့္ သကဲ့သုိ႔ အဘိဘူ ရဟန္းသည္ ျမင္ေအာင္ ၾကားေအာင္ ထုတ္လႊင့္ခဲ့ ေလသည္၊ ဒီေနရာ၌ အ႒ကထာ ဆရာေတာ္က အဘိဘူ ရဟန္း ထုတ္လႊင့္ပုံကုိ ေဖာ္ျပထား သည္မွာ...

အဘိဘူ ရဟန္းသည္ ေရွးဦးစြာ နီလ ကသုိဏ္း စ်ာန္ကုိ ၀င္စား၍ နီလ ကသုိဏ္း နိမိတ္ျဖင့္ စၾကာ၀ဠာ တေထာင္ကုိ ျဖန္႔လုိက္သည္၊ ထုိအခါ စၾကာ၀ဠာ တေထာင္လုံး ညကဲ့သုိ႔ ျဖစ္သြားသည္ ေမွာင္သြားသည္၊ ထုိ႔ေနာက္မွ ဩဒါတ ကသုိဏ္း စ်ာန္၀င္စား၍ ဩဒါတ ကသုိဏ္း နိမိတ္ျဖင့္ စၾကာ၀ဠာ တစ္ေထာင္ကုိ ျဖန္႔လုိက္သည္၊ ထုိအခါ စၾကာ၀ဠာ တစ္ေထာင္လုံး ေနကဲ့သုိ႔ လင္းထိန္ သြားသည္. ထုိအခါမွ အထက္ပါ ႏွစ္ဂါထာကုိ ေဟာၾကားရာ အားလုံး သတၱ၀ါတုိ႔ အဘိဘူ ရဟန္း၏ ရုပ္အဆင္း ကုိလည္း ျမင္ရသည္ တရားအသံ ကုိလည္း ၾကားၾကရ သည္ဟု အ႒ကထာ ဆရာေတာ္ ဖြင့္ျပသည္။

ေမာင္းေထာင္ေျမဇင္းေတာရ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ နည္းသည္ လည္း အရုဏ ၀တီသုတ္ အ႒ကထာ အဖြင့္ႏွင့္ ညီညြတ္သျဖင့္ ယုံၾကည္ စိတ္ခ်စြာျဖင့္ အားထုတ္ သင့္ၾက ေပသည္၊ အကယ္၍ ဘုရား မဖူးခ်င္ လ်င္လည္း မိမိ ခႏၶာရွိ ၃၂ ေကာ႒ာသ အာရုံမ်ားကုိ အာနာပါန နိမိတ္ျဖင့္ ထုိးၾကည့္ျပီး ရုပ္နာမ္ ျဖစ္ပ်က္ကုိ ရႈလ်င္လည္း အလြန္ တရာမွ ၾကည္လင္ ျပတ္သားစြာ ျဖစ္မွဳ ပ်က္မွဳမ်ားကုိ ျမင္ႏိုင္ပါသည္၊

အာနာပါန သမာဓိႏွင့္ ကသုိဏ္း နိမိတ္တုိ႔၏ အကူ အညီျဖင့္ ၀ိႆနာ ရႈလ်င္လည္း ၀ိပႆနာ သက္သက္ ထက္ပုိ၍ ေကာင္းပါသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေမာင္းေထာင္ ေျမဇင္းေတာရ ဆရာေတာ္၏ ပဓာန ပါရဂူ က်မ္းကုိ ၾကည့္ရႈ၍ အားထုတ္ လုိသူမ်ား စိတ္ခ် လက္ခ် ယုံၾကည္စြာျဖင့္ အားထုတ္သင့္ ၾကေပသည္။


ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲကုမာရာဘိ၀ံသ
အဂၢမဟာပ႑ိတ
အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေထရ၀ါဒတကၠသုိလ္
ဒုတိယပါေမာကၡခ်ဳပ္

ပုထုဇဥ္ ႏွင္႔ ေသာတာပန္

ပုထုဇဥ္ (၂) မ်ိဳး ။
( ၁ ) အႏၶ ပုထုဇဥ္ = ခႏၶာ ၊ အယတန ၊ ဓာတ္ ၊ သစၥာ ၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သေဘာတရားမ်ားကို သုတမယ ဥာဏ္ျဖင္႔ပင္ မသိသူ ။
(၂) ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္ = ခႏၶာ ၊ အယတန ၊ ဓာတ္ ၊ သစၥာ ၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သေဘာတရားမ်ားကို သုတမယ ဥာဏ္ျဖင္႔္ သိျပီး ၊ စိႏၱာမယ ဥာဏ္ျဖင္႔လည္း ေ၀ဖန္သံုးသပ္ ဆင္ျခင္ေတြးေခၚႏိုင္ေသာ ဥာဏ္ရွိသူ ။

ေသာတာပန္ (၂ ) မ်ိဳး ။
(၁) စူဠေသာတာပန္ = ခႏၶာ ၊ အယတန ၊ ဓာတ္ ၊ သစၥာ ၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သေဘာတရားမ်ားကို သုတမယ ဥာဏ္ျဖင္႔္ သိျပီး ၊ စိႏၱာမယ ဥာဏ္ျဖင္႔လည္း ေ၀ဖန္သံုးသပ္ ဆင္ျခင္ေတြးေခၚႏိုင္ျပီး ျဖစ္မႈ ၊ပ်က္မႈ သေဘာတရားကို ျမင္ေသာပုဂိၢဳလ္ ။ ( ၀ိပႆနာ ရႈလို႔ ဥဒယ-ဘယ ဥာဏ္ကိုေရာက္ရင္ကို အက်ိဳးမ်ားတယ္ လို႔ ဆရာေတာ္မ်ား ေဟာၾကားၾကတာ ဒါေၾကာင္႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္ ။ )

အဆင္႔အတန္း ။
(က) တစ္ဘ၀ ( သို႔ ) ႏွစ္ဘ၀ အပယ္ မလားပါ။
(ခ) အသိတရားအဆင္႔ ( ညာတပရိညာ )
(ဂ) အပြားအဆင္႔ ( တရားအားထုတ္မႈ၍ ဒိဌိမျပဳတ္ေသး ၊ ဒုဗၺလ ( အားနည္းေသာ ) ၀ိပႆနာ )

(၂) မဟာေသာတာပန္ = ခႏၶာ ၊ အယတန ၊ ဓာတ္ ၊ သစၥာ ၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သေဘာတရားမ်ားကို သုတမယ ဥာဏ္ျဖင္႔္ သိျပီး ၊ စိႏၱာမယ ဥာဏ္ျဖင္႔လည္း ေ၀ဖန္သံုးသပ္ ဆင္ျခင္ေတြးေခၚရံုသာမကဘဲ ၊ ဘာ၀နာမယဥာဏ္ျဖင္႔ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ၾကိဳးစားပြားမ်ားေနေသာေၾကာင္႔ ခႏၶာ(၅)ပါး ၊ ရုပ္နာမ္ (၂)ပါး၏ ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္၊ ျဖစ္ပ်က္ကို မုန္း ၊ ျဖစ္ပ်က္၏ဒုကၡာၾကီး ခ်ဳပ္ဆံုးမႈကိုပါ ျမင္ေသာ ပုဂိၢဳလ္ ။

မဟာေသာတာပန္ (၄)မ်ိဳး ။
(က) သတၱကၡတၱဳပရ ေသာတာပန္ = (၇) ၾကိမ္ ပဋိသေႏၶ ေနျပီး နိဗၺာန္၀င္သူ
(ခ) ေကာလံေကာလေသာတာပန္ = လူနတ္ဘ၀ ႏွင္႔ ၂ ဘ၀ေျမာက္မွ ၊ ၆ ဘ၀ေျမာက္အထိသာ ေနျပီးနိဗၺာန္၀င္သူ (၂၊၃၊၄၊၅၊၆ ၾကိမ္ ပဋိသေႏၶ ေနျပီး နိဗၺာန္၀င္သူ )
(ဂ) ဧကဗီဇီ ေသာတာပန္ = လူနတ္ဘ၀ ႏွင္႔ ၁ ၾကိမ္ သာေနျပီး နိဗၺာန္၀င္သူ
(ဃ) ဘံုစဥ္စံ ေသာတာပန္ = သုဒၶါ၀ါသ ျဗဟၼဘံုကိုခ်န္ျပီး က်န္သုဂတိဘံုမ်ား တြင္ တစ္ဘ၀ျပီး ျမင္႔ကာ ျမင္႔ကာ ဘံုစဥ္စံျပီး နိဗၺာန္၀င္သူ ( ၀ိသာခါ ၊ သိၾကားမင္း ၊ အနာတပိဏ္- မိုးကုတ္တရားမွဥပမာ )

ေသာတာပန္နဲ႔ ပုထုဇဥ္ ကြာျခားခ်က္ကေတာ႔ အေပၚက ေရးထားတာေတြပါပဲ ။
(၁) ပုထုဇဥ္ သည္ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ ၊ ကိေလသာ နဲ႔ ဆံုရင္ ျဖစ္ေၾကာရွည္တယ္ ။ ေသာတာပန္ သည္ ျဖစ္ေၾကာတိုတယ္ ။ ကိေလာသာထတိုင္း သတိနဲ႔ သိတယ္ ။
(၂) ပုထုဇဥ္ သည္ ကိေလသာ နဲ႔ ဆံုရင္ ကိေလသာကို အလိုလိုက္တယ္။ အခြင္႔အေရးေပးတယ္။ ေသာတာပန္ က ျငိမ္းေအးေအာင္ ခ်က္ခ်င္းၾကိဳးစားတယ္။
(၃) ပုထုဇဥ္ သည္ အေဟာေျပာေကာင္းသူနဲ႔ေတြ႔ရင္ အားလံုးေျပာင္းလဲေတြေ၀တယ္။ သစၥာတရားအေပၚမွာ ခိုင္မာေသာ ယံုၾကည္မႈ မရွိဘူး။ ေသာတာပန္ က ထြက္ေျမာက္ရာလမ္းသည္ မဂၢ (၈)ျဖာ ဗုဒၶသာသနာ မွာပဲရွိေၾကာင္း အၾကြင္းမဲ႔ ယံုတယ္။
..........စသည္ ျဖင္႔ ( ၇)ခ်က္ပါပဲ ။

ေသာတာပန္ျဖစ္ရန္ အဂၤါ (၄) ပါး

ေသာတာပန္ျဖစ္ခ်င္ရင္ အဂၤါေလးခ်က္ႏွင္႔ ညီညြတ္ေအာင္ ေနထိုင္ရမယ္၊ က်င္႔သံုးရမယ္လို႕ ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္တိုင္ ေဟာထားတာရွိသားပဲ။ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္မွာ ပါတယ္။

(၁) သပၸဳရိသသံေသေ၀ါ (သူေတာ္ေကာင္းႏွင္႔ေပါင္း။)
(၂) သဒၶမၼႆ၀နံ (သစၥာတရားမ်ိဳးကို ေရြး၍နာ။)
(၃) ေယာနိေသာ မနသိကာေရာ (မွန္မွန္ကန္ကန္ ၾကံဆ၊ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္း။)
(၄) ဓမၼာႏုဓမၶပဋိပတၱိ (ရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ဇဲြ သန္သန္ျဖင္႔ အားထုတ္။)

(မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တစ္ဘ၀သာသနာ)
တရားထူးျဖင္႔ ခ်မ္းသာၾကပါေစ ။

ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာကိုေခၚပါသလဲဘုရား (ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ)

"ဆရာေတာ္ဘုရား၊ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာကိုေခၚပါသလဲဘုရား၊ ဘာသာျခားတစ္ဦးဦးက ေမးလာလွ်င္ မည္သို႔ ေျဖရမွာပါလဲဘုရား တုိတိုရွင္းရွင္းနဲ႔ နားလည္ေအာင္ ျပန္ေျပာျပႏိုင္ေအာင္ ေျဖဆိုေတာ္မူပါဘုရား၊ ဆရာေတာ္ဘုရားကို ဆရာလုပ္တာ မဟုတ္ပါဘုရား၊ အခ်ဳိ႔က ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ -
(၁) ကံ၊ ကံရဲ႔ အက်ဳိးကို ယံုၾကည္ရမယ္၊
(၂) အတိတ္ဘဝ ရိွတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရမယ္၊
(၃) ဘဝရဲ႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္ ရိွတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရမယ္ - လုိ႔ အမိန္႔ရိွပါတယ္။"

"အခ်ဳိ႔က 'ဗုဒၶဘာသာ' ဆိုတာ ဗုဒၶဆိုတာ ဘုရား၊ ဘာသာဆိုတာ အယူဝါဒ၊ ဘုရားရဲ႔ အယူဝါဒလုိ႔ ေျဖဆိုၾကပါတယ္ဘုရား။"

"အခ်ဳိ႔ကလည္း သာသနာဆိုတာ အဆံုးအမ၊ ဘုရားရဲ႔ အဆံုးအမ၊ သာသနာကို ဗုဒၶဘာသာေခၚေၾကာင္း ေျပာၾကပါတယ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္က ဗုဒၶဘာသာ သာသနာကို အေသးစိတ္ ေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္ေနပါတယ္ဘုရား။ ဆရာေတာ္ဘုရား ေျဖၾကားေပးပါဘုရား"

"အံမေလး၊ အေမးသာေျပာရတယ္၊ အေျဖေတြကလည္း စံုလုိ႔ပါလား၊ ဘုန္းႀကီးက ဘယ္လုိေျဖရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး"

"ဆရာေတာ္က တပည့္ေတာ္နားလည္ေအာင္ ေျဖပါဘုရား၊ အဲဒီအေျဖေတြကို စိတ္တုိင္းမက်လုိ႔ ဆရာေတာ္ဘုရားကို ထပ္မံေမးေလွ်ာက္ျခင္းပါဘုရား"


"အင္း ... ဘုန္းႀကီးေျဖမွ ပို႐ႈပ္ကုန္ရင္ ခက္မယ္။"

"ဆရာေတာ္ဘုရား ေျဖရင္ ရွင္းမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္၊ ေျဖေပးပါဘုရား။"

"အင္း ... ေျဖရမယ္ဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးက ဗုဒၶဘာသာလုိ႔ ေခၚတာကို လံုးဝမႀကိဳက္ပါ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔ ေခၚမွ ႀကိဳက္ပါတယ္၊ (သို႔) ဗုဒၶဝါဒလုိ႔ ေခၚမွ ၾကိဳက္ပါတယ္"

"ဘာျဖစ္လုိ႔ပါလဲ ဘုရား"

"ဘုန္းႀကီးတို႔ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ဗုဒၶဘာသာလုိ႔ တြဲေခၚတဲ့စကားလုံး တစ္လံုးမွ မရိွပါ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔ တြဲေခၚတဲ့ စကားလံုးေတြေတာ့ အမ်ားႀကီး ရိွတယ္။ 'ဗုဒၶသာသန'ကို ျမန္မာလုိျပန္ရင္ 'ဗုဒၶရဲ႔ အဆံုးအမ' လုိ႔ ျပန္တာေကာင္းပါတယ္။ ဘုရားရဲ႔ အဆံုးအမလုိ႔ ျပန္ရင္ အျခားဘုရားေတြနဲ႔ ေရာေႏွာသြားမွာ စိုးလုိ႔ပါ၊ အဲဒီ ဗုဒၶက ဘယ္လုိသာသန အဆံုးအမေတြ ေပးခဲ့လဲေမးရင္ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေျပာျပပါလား ေမးရင္ ဒီပါဠိဟာ အခ်ဳပ္ပါပဲ။

သဗၺပါပႆ အကရဏံ၊
ကုသလႆ ဥပသမၸဒါ။
သစိတၱ ပရိေယာဒပနံ၊
ဧတံ ဗုဒၶါန သာသနံ။ ... တဲ့"

"အဲဒီမွာ ဗုဒၶါန သာသနံ-ဆုိတာ ဗုဒၶသာသနာ-ဆုိတာပါပဲ၊ အဲဒီပါဠိကို ျမန္မာမျပန္ဘဲ ရွစ္လံုးဘြဲ႔နဲ႔ ျပန္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။"

အကုသိုလ္စု၊ မျပဳေရွာင္ခြာ၊
ကုသုိလ္အမ်ား၊ ႀကိဳးစားစံုစြာ၊
မိမိစိတ္ရင္း၊ ပြတ္ဝင္းျဖဴငွာ၊
ဤသံုးပါး၊ ဘုရားသာသနာ။ ... တဲ့"

"ဘုရားသာသနာဆုိတာ ဗုဒၶသာသနာ၊ ဗုဒၶအဆံုးအမကို ေခၚတယ္၊ ဗုဒၶတုိင္းရဲ႔ အဆံုးအမကို ေခၚပါတယ္။ အဲဒီအဆံုးအမကို ျမန္မာစကားေျပနဲ႔ ေျပာရရင္ -
(၁) အကုသုိလ္မွန္သမွ် ဘာမွ မလုပ္နဲ႔၊
(၂) ကုသိုလ္ကို စံုေအာင္လုပ္၊
(၃) မိမိစိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ထား။... တဲ့ "

"အဲဒီအဆံုးအမ သံုးမ်ဳိးကို အက်ယ္ခ်ဲ႔ရင္ နိကာယ္ငါးရပ္ ပိဋကတ္သံုးပံု ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီအဆံုးအမ တစ္နည္းေျပာရရင္ 'ဓမၼဝိနယ'လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္၊ ဓမၼဝိနယနဲ႔ သာသနသည္ သေဘာခ်င္းတူပါတယ္။ သာသနကို တရားကိုယ္အခ်ဳပ္ေကာက္ရင္- မဂ္ေလးတန္၊ ဖုိလ္ေလးတန္၊ နိဗၺာန္ပရိယတ္ကို ေကာက္ရသလုိ ဓမၼဝိနယ-အရလည္း အဲဒီတရားေတြပဲ ေကာက္ရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးက ဗုဒၶသာသနာ၊ ဗုဒၶဝါဒလုိ႔ ေခၚတာပဲ ႀကိဳက္ပါတယ္။"

"မွန္ပါဘုရား၊ ဆက္ရွင္းပါဦး ဘုရား"

သူတို႔ နားလည္သလုိ သူတို႔ ဘာသာမ်ားနဲ႔ တန္းတူထားၿပီး သူတို႔အေခၚအတိုင္း ေခၚေဝၚရာမွ 'ဗုဒၶဘာသာ' ဆိုတဲ့ အေခၚ ျဖစ္လာတာပါ၊ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဂ်ပ္ဆင္အဘိဓာန္မွ ဘာသာျပန္ဆုိခ်က္ကို နားေယာင္ၿပီး ေခၚရာမွ ဗုဒၶဘာသာဆုိတဲ့ အသံုးအႏႈန္း ေပၚေပါက္လာပါတယ္။"

"ဘာသာဆုိတာ တစ္ဆူတည္းေသာ ဘုရားကို ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာကို ဘာသာလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ ဗုဒၶသာသနာက ဒီလုိ မဟုတ္ပါ၊ ဂဂၤါဝါဠဳ သဲစုမက ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ ဘုရားအမ်ားကို ယံုၾကည္တဲ့ ဝါဒပါ။ တစ္ဆူတည္းေသာဘုရားကို ကိုးကြယ္တဲ့ Religion ဘာသာမဟုတ္ျခင္းေၾကာင့္ ဗုဒၶဝါဒကို ဗုဒၶဘာသာ-လုိ႔ မေခၚသင့္ပါ။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔သာ ေခၚသင့္ပါတယ္။"

"ေအး ... ဘာသာေရးဆိုတာ ထာဝရဘုရားသခင္နဲ႔ ျပန္လည္ပူးေပါင္းရန္ မွန္ကန္တဲ့နည္းလမ္းကို ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာ ဝါဒဟာ ထာဝရ ဘုရားသခင္နဲ႔ ျပန္လည္ပူးေပါင္းရန္ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္း ဟုတ္ရဲ႔လား"

"မဟုတ္ပါဘုရား"

"ေအး ... ဘာသာေရးဆိုတာ ႐ိုေသကိုင္း႐ႈိင္းမႈ (သို႔) ထာဝရ ဘုရားသခင္အား ဂုဏ္ျပဳခ်ီးက်ဳးမႈကို ေခၚပါတယ္၊ ဗုဒၶဝါဒသည္ အဲဒီလုိ မဟုတ္ပါ၊ ၿပီးေတာ့ ဘာသာေရးဆိုတာ ထာဝရဘုရား၊ အတၱဝိညာဏ္၊ ေကာင္းကင္ဘံု ဆုေတာင္းပတၳနာတို႔နဲ႔ မ်ားစြာဆက္စပ္ေနတဲ့ ယံုၾကည္မႈ တစ္ရပ္ကို ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒက ထာဝရဘုရား၊ အတၱဝိညာဏ္၊ ေကာင္းကင္ဘံု ဆုေတာင္းမႈကို လက္မခံလုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ-လုိ႔ မေခၚသင့္ပါေနာ္"

"မွန္ပါဘုရား"

"ေအး ... ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ဗုဒၶကို ကုိးကြယ္တာက ဗုဒၶရဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တာပါ၊ ဘုရားရွင္ကို ကယ္တင္ရွင္အေနမ်ဳိးနဲ႔ ယံုၾကည္တာ မဟုတ္ပါ၊ ကိုးကြယ္တာ မဟုတ္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ ဗုဒၶက ဆရာစား၊ ဗုဒၶက လက္ဆုပ္၊ လက္ကိုင္ လွ်ဳိ႔ဝွက္ထားတဲ့ 'အာစရိယမု႒ိ' မရိွပါ၊ ဗုဒၶက်င့္သလုိ က်င့္က ဗုဒၶျဖစ္ႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ ထားခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာက ဆုေတာင္းသက္သက္ ဝါဒမဟုတ္ပါ၊ ဆုေတာင္းဘာသာ မဟုတ္ပါ။ ဆုေတာင္းသက္သက္ဆုိရင္ ဘာသာေရးလုိ႔ ေခၚရပါတယ္။ ဒါျဖင့္ ဗုဒၶဝါဒ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဆုေတာင္းမႈ မရိွဘူးလား-ဆိုေတာ့ ရိွပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒရဲ႔ ဆုေတာင္းမႈက ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ ကုသုိလ္ကံရဲ႔ အက်ဳိးကို ေတာင္းယူတာပါ၊ ဘာမွမလုပ္ဘဲနဲ႔ ေတာင္းတာမဟုတ္ပါ၊ ယခုအခါမွာ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာဟာ ဘာသာေရးဆန္ေနၿပီေနာ္၊ သတိထားပါ။"

"မွန္ပါဘုရား"

"ဗုဒၶဝါဒဟာ ပစၥဳပၸန္ကံ ပစၥဳပၸန္ အေၾကာင္းအက်ဳိးတရားေတြကို ဦးစားေပးတဲ့ ဝါဒပါ။ ဗုဒၶဟာ ကိုယ္တုိင္ဓမၼကို ရွာေဖြၿပီး ကိုယ္တိုင္ ဗုဒၶျဖစ္မွ ဗုဒၶအျဖစ္ ေရာက္ပံု လမ္းစဥ္ က်င့္စဥ္ေတြပဲ ေဟာခဲ့ပါတယ္၊ ဆုေတာင္းဖုိ႔ မေဟာခဲ့ပါ။ အဲဒီအဆံုးအမ လမ္းစဥ္ေတြ မိမိတုိ႔ ကိုယ္ကို မိမိတို႔ အားကိုးၿပီး အဆင့္ဆင့္ေသာ ဝီရိယနဲ႔ အားထုတ္က်င့္ႀကံဖုိ႔သာ ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာမွာ ေမ့ေလ်ာ့ ေပါ့တန္ေနလုိ႔ မရပါ၊ သတိတရား လက္ကိုင္ထားၿပီး ႀကိဳးစား အားထုတ္ယူမွ ကိုယ္လုိရာ ရႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာက ကိုယ္အက်ဳိးကိုယ္စံ၊ ကိုယ့္အျပစ္ ကိုယ္ခံပါ၊ ဗုဒၶက အက်ဳိးကိုလည္း မေပးပါ၊ အျပစ္ကိုလည္း မေပးပါ၊ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶကို မေၾကာက္ရပါ။ ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶကို နည္းေပးလမ္းညႊန္အျဖစ္နဲ႔ အားထားယံုၾကည္တဲ့ သေဘာမ်ဳိးပါ၊ မိမိကုိယ္ကို လံုးဝပံုအပ္ၿပီး အားကိုးတဲ့ သေဘာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးေနာ္"

"မွန္ပါဘုရား"

"ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶအတြက္ ဘာမွလုပ္ေပးစရာ မလုိပါ၊ ဘာသာေရးမွာ ဘာသာဘုရားအတြက္ လုပ္ေပးရပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶက လမ္းညႊန္တဲ့ ကိစၥပါ၊ ဗုဒၶသာသနာဝင္ေတြက လုိက္နာက်င့္ႀကံရသူေတြပါ။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာမွာ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္က်င့္တာသည္ပင္လွ်င္ ဗုဒၶကို အျမတ္ဆံုး ပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ ပူေဇာ္တယ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္။"

"ဗုဒၶဝါဒက အတၱဟိတ = ကိုယ္က်ဳိးက်င့္သက္သက္နဲ႔ ပရဟိတ = သူတစ္ပါးအက်ဳိးသက္သက္က်င့္တဲ့ ဝါဒႏွစ္ခုရဲ႔ အလယ္က သြားတဲ့ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ဝါဒပါ၊ သာသနာပါ၊ ဘာသာမဟုတ္ပါ။ ကဲ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ရွင္းၿပီးလား။"

"ရွင္းပါၿပီ ဘုရား"

အားလံုးသႏၲာန္၊ အျမင္မွန္၊ လ်င္ျမန္ရေစေသာ္ ...

[၁၉၉၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လထုတ္၊ ျမတ္ဆုမြန္ မဂၢဇင္း၊ စာ-၃၀]

ဒါနကုသိုလ္ကံ၏ အက်ိဳးေပးရာကာလ ကြဲျပားပံု ၄-မ်ိဳး

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ပုဂၢိဳလ္တို႔ ျပဳေနၾကေသာ ဒါန-စေသာ ကုသိုလ္ကံတို႔သည္-
၁။ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ-ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ အက်ိဳးေပးေသာကံ။
၂။ ဥပပဇၨေ၀ဒနီယကံ-ဒုတိယဘ၀၌ အက်ိဳးေပးေသာကံ။
၃။ အပရာပရိယေ၀ဒနီယကံ-တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ေရာက္သည့္ဘ၀တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးေပးေသာကံ။
၄။ အေဟာသိကံ-ကံသာျဖစ္၍ အက်ိဳးမေပးေသာကံ-ဟူ၍ ၄-မ်ိဳးကြဲျပားလ်က္ ရွိေပသည္။

၁။ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ-ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ အက်ိဳးေပးေသာကံ-ဟူသည္ ဒါနစေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား ျပဳေသာအခါ ကုသိုလ္ေဇာတို႔သည္ ၇-ႀကိမ္ ရ-ႀကိမ္ ျဖစ္သြားၾကေပသည္။ ထို ၇-ႀကိမ္တို႔တြင္ ပထမေဇာကုသိုလ္ေစတနာကံသည္ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံသည္ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။

ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ အက်ိဳးေပးေသာ္လည္း သူ႔ေရွ႔မွ ေဇာအကူအညီကိုမရ၍ ေရွးဦးစြာ ျဖစ္ရသည့္ ပထမေဇာကုသိုလ္ကံ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေမြးဖြားခါစ ကေလးငယ္မ်ားကဲ့သို႔ အားနည္းလွေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးေသာအခါ ပထမေဇာကုသိုလ္ ေစတနာကံသည္ ထင္ထင္ရွားရွား အက်ိဳးမေပးႏိုင္ေပ။ မထင္မရွားသာ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။

ပထမေဇာကုသုိလ္ေစတနာကံသည္ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ ကုသိုလ္ရွင္ ကိုယ္ခ်မ္းသာ၊ စိတ္ခ်မ္းသာ ရွိေနရေအာင္ ကုသုိလ္ရွင္ ျပဳခ်င္သည့္ကိစၥမ်ား လြယ္လြယ္ႏွင့္ ျပီးေျမာက္သြားရေအာင္ ကုသိုလ္ရွင္ အလိုရွိအပ္သည့္ အက်ိဳးတရားမ်ား လြယ္လြယ္ႏွင့္ ရရွိသြားရေအာင္ မထင္မရွားပင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။ ယခုဘ၀၌ အက်ိဳးေပးခြင့္မရလွ်င္ ေနာင္ဘ၀မ်ား၌ အက်ိဳးမေပးႏိုင္ေတာ့ေပ။ အက်ိဳးမေပးသည့္ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားရေပသည္။
ေဆာင္ပုဒ္။ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၊ က်ိဳးေပးက၊ ဒိ႒ဓမၼမည္။

ပထမေဇာကုသုိလ္ ေစတနာကံသည္ အားနည္းေသာ ကုသုိလ္ကံပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ထူးျခားသည့္ အေၾကာင္း ၄-ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ေတာ့ ဆင္းရဲသားဘ၀မွ သူေဌးႀကီးျဖစ္ေအာင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။ ထူးျခားသည့္အေၾကာင္း ၄-ခ်က္မွာ-
၁။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၏ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာ ျဖစ္ျခင္း။
၂။ နိေရာဓသမာပတ္မွ ထေသာအခါ ျဖစ္ျခင္း။
၃။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္၏ စင္ၾကယ္ေသာ လွဴဖြယ္ပစၥည္း ျဖစ္ျခင္း။
၄။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္၏ ေစတနာ ၃-တန္ ထက္သန္ျခင္း။
ဤထူးျခားသည့္အေၾကာင္း ၄-ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ ဆင္းရဲသားဘ၀မွ သူေဌးႀကီးျဖစ္ေအာင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။

အရွင္အႏုရုဒၶါအေလာင္း အႏၷဘာရ ျမက္ထမ္းသမားသည္ ထူးျခားေသာ အေၾကာင္း ၄-ခ်က္ႏွင့္ျပည့္စံုစြာ လွဴဒါန္းရေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲသားဘ၀မွ သူေဌးႀကီးျဖစ္ရသည့္ သာဓက ရွိခဲ့ေပသည္။
တခ်ိန္ေသာအခါ အရွင္အႏုရုဒၶါအေလာင္းသည္ အႏၷဘာရဟူေသာ အမည္ျဖင့္ သုမနသူေဌးအိမ္၌ မွီခို၍ ေနရေသာ ဆင္းရဲသား ျမက္ထမ္းသမား ျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။ အႏၷဘာရျမက္ထမ္းသမားသည္ တေန႔ေသာအခါ ေတာအရပ္မွ ျမက္မ်ားကို ရိတ္ယူကာ ျမက္ထံုးမ်ားကိုထမ္း၍ အိမ္သို႔ျပန္လာခဲ့ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္မွာ ဂႏၶမာဒနေတာင္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာ ဥပရိ႒ အမည္ရွိေသာ ပေစၥကဗုဒၶါ အရွင္ျမတ္သည္ နိေရာဓသမာပတ္မွထ၍ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ၾကြလာေတာ္မူျပီးလွ်င္ အႏၷဘာရျမက္ထမ္းသမား၏ ေရွ႔မွ သက္ဆင္းကာ သပိတ္ကိုပိုက္လ်က္ ဆြမ္းခံၾကြသြားေတာ္မူ၏။

ထိုအခါ အႏၷာဘာရသည္ အရွင္ပေစၥကဗုဒၶါအား ဆြမ္းလွဴလိုေသာေၾကာင့္ အိမ္ရွင္မထံ ျပန္သြား၍ ႏွစ္ေယာက္စာထမင္းကို ယူလာကာ အရွင္ပေစၥကဗုဒၶါအား လွဴဒါန္းျပီးလွ်င္ ဤတထပ္စာမွ်ေသာ ဆြမ္းကို လွဴဒါန္းရသည့္ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ေနာင္ျဖစ္ေလရာ ဘ၀တိုင္းတို႔၌ ဆင္းရဲသားမ်ိဳးမွာ မျဖစ္ရပါလို၏။ မရွိဟူေသာစကားကို မၾကားမသိရပါလို၏-ဟု ဆုေတာင္းပတၳနာ ႏွစ္ခုကို ျပဳလိုက္ေပသည္။

ဤကဲ့သို႔ တထပ္စာဆြမ္းကို လွဴဒါန္းကာ ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳျပီးလွ်င္ အိမ္သို႔ျပန္လာေသာအခါ သူမနသူေဌးက အႏၷဘာရ၏ ဆြမ္းအလွဴကို တက်ပ္မွစ၍ တေထာင္ထိေအာင္ တိုးေပး၍ ၀ယ္ယူေသာ္လည္း မေရာင္းသည့္အတြက္ေၾကာင့္ အမွ်ေ၀ေစျပီး သာဓုေခၚကာ ေငြတေထာင္ေပးေလ၏။

ထို႔ေနာက္ မင္းႀကီးထံသို႔ သြားဖို႔ရန္ရွိ္၍ အႏၷဘာရကို မင္းႀကီးထံသို႔ ေခၚသြားေလ၏။ မင္းႀကီးကလည္း တေထာင္ထပ္ေပးျပီးလွ်င္ အိမ္ေဆာက္ဖို႔ရန္အတြက္ ျခံေျမတခုကို ေပးျပန္ေလသည္။ ထိုျခံေျမကို ရွင္းလင္းေသာအခါ အႏၷဘာရအတြက္ ေရႊအိုးမ်ား ေပၚထြက္လာေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲသားကို သူေဌးႀကီးဘြဲ႔ ေပးလိုက္ေလ၏။ အႏၷဘာရျမက္ထမ္းသမား၏ ဆြမ္းအလွဴသည္-
၁။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၏ ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာျဖစ္ျခင္း။
၂။ ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာ၏ နိေရာဓသမာပတ္မွ ထေသာအခါ ျဖစ္ျခင္း။
၃။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္ အႏၷဘာရ၏ တထပ္စာဆြမ္းသည္ စင္ၾကယ္ေသာ လွဴဖြယ္ပစၥည္းျဖစ္ျခင္း။
၄။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္ အႏၷဘာရ၏ ေစတနာ ၃-တန္ ထက္သန္ျခင္း
ဟူေသာ ထူးျခားသည့္ အေၾကာင္း ၄-ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ အႏၷဘာရသည္ ယခုဘ၀၌ပင္ ျမက္ထမ္းသမား ဆင္းရဲသားဘ၀မွ သူေဌးႀကီး ျဖစ္သြားရေလ၏။ ပထမေဇာ ကုသုိ္လ္ေစတနာကံ၏ အက်ိဳးေပးပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ဤသာဓကကိုေထာက္ထား၍ အလွဴဒါနျပဳေသာအခါ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ဘက္က အေၾကာင္းအဂၤါ ႏွစ္ပါးႏွင့္လည္း ျပည့္စံုႏိုင္သမွ် ျပည့္စံုေအာင္ ေရြးခ်ယ္ၾကရေပသည္။ အလွဴေပးပုဂၢိဳလ္ မိမိတို႔ဘက္ကလည္း အေၾကာင္းအဂၤါ ႏွစ္ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုႏိုင္သမွ် ျပည့္စံုေအာင္ စီမံျပဳလုပ္ၾကရေပသည္။

( ၂ ) ဥပပဇၨေ၀ဒနီယကံ-ဒုတိယဘ၀၌ အက်ိဳးေပးေသာကံ-ဟူသည္ ဒါနစေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ားကို ျပဳေသာအခါ ေဇာ ၇-ႀကိမ္တို႔တြင္ ၇-ခုေျမာက္ျဖစ္သည့္ သတၱမေဇာကုသိုလ္ေစတနာကံ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသတၱမေဇာ ကုသိုလ္ေစတနာကံသည္ ယခုဘ၀မွ ကြယ္လြန္သြားျပီးေသာအခါ ဒုတိယဘ၀၌ အက်ိဳးေပးေသာကံ ျဖစ္ေပသည္။
ေဆာင္ပုဒ္။ ဒုတိယဘ၀၊ က်ိဳးေပးက၊ ဥပပဇၨမည္။

သတၱမေဇာ ကုသိုလ္ေစတနာကံသည္ ေဇာ ၇-ႀကိမ္တို႔တြင္ ေနာက္ဆံုး အဆံုးေဇာေစတနာကံျဖစ္၍ အားနည္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒုတိယဘ၀၌ပင္ အက်ိဳးေပးရသည္။ ဒုတိယဘ၀၌ အက်ိဳးေပးခြင့္ မရခဲ့ေသာ္ တတိယဘ၀၊ စတုတၳဘ၀ စသည္တို႔၌ အက်ိဳးမေပးႏိုင္ေတာ့ေပ။ အက်ိဳးမေပးသည့္ အေဟာသိကံမ်ား ျဖစ္သြားရေပသည္။

( ၃ ) အပရာပရိယေ၀ဒနီယကံ-တတိယဘ၀မွ စ၍ နိဗၺာန္ေရာက္သည့္ဘ၀တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးေပးေသာ ကံ-ဟူသည္ ဒါနစေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ားကို ျပဳေသာအခါ ေဇာ ၇-ႀကိမ္တို႔တြင္ ပထမေဇာကံႏွင့္ သတၱမေဇာကံ ၂-ပါးကို ၾကဥ္ဖယ္၍ အလယ္ေဇာ ၅-ခု ကုသိုလ္ေစတနာကံ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုအလယ္ေဇာ ကုသိုလ္ေစတနာကံ ၅-ခုသည္ ေရွးေရွးေဇာမ်ားက ရရွိၾကေသာေၾကာင့္ အားႏွင့္ျပည့္စံုၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ေရာက္သည့္ ဘ၀တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေပသည္။
ေဆာင္ပုဒ္။ တတိယဘ၀မွ၊ နိဗၺာန္က်ထိ၊ က်ိဳးေပးဘိ၊ အပရာပရိမည္။

( ၄ ) အေဟာသိကံ-ကံသာျဖစ္၍ အက်ိဳးမေပးေသာကံ-ဟူသည္ အၾကင္ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ၊ ဥပပဇၨေ၀ဒနီယကံ၊ အပရာပရိယေ၀ဒနီယကံ တို႔သည္ မိမိတို႔ အက်ိဳးေပးရာကာလတို႔၌ အေၾကာင္းမသင့္ အခြင့္မသာ၍ အက်ိဳးမေပးၾကရေပ။ ထိုကံတို႔သည္ပင္လွ်င္ အေဟာသိကံတို႔ ျဖစ္သြားၾကရေပသည္။
ေဆာင္ပုဒ္။ အက်ိဳးမေပးျပန္၊ အေဟာသိကံ၊ အမွန္ျဖစ္ေပသည္။

ဤကဲ့သို႔ ကုသိုလ္ကံတို႔သည္ အက်ိဳးေပးရာကာလအားျဖင့္-
၁။ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ အက်ိဳးေပးေသာကံ။
၂။ ဒုတိယဘ၀၌ အက်ိဳးေပးေသာကံ။
၃။ တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ေရာက္သည့္ ဘ၀တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးေပးေသာကံ။
၄။ ကံသာျဖစ္၍ အက်ိဳးမေပးေသာကံ။
ဟူ၍ ၄-မ်ိဳး ကြဲျပားလ်က္ ရွိၾကေပသည္။

အကုသိုလ္ကံတို႔သည္လည္း ကုသိုလ္ကံတို႔ကဲ့သို႔ပင္ အက်ိဳးေပးရာကာလအားျဖင့္ ၄-မ်ိဳးကြဲျပားလ်က္ ရွိၾကေပသည္။

သဒၶမၼရံသီ-ဆရာေတာ္

( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ခု ၾသဂုတ္လ )

ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက ရဲ ့စိတ္အားၿဖည့္ဓမၼအေတြးေလးမ်ား

ေစတနာေကာင္းရင္ အက်ိဳးေပးေကာင္းတယ္
ဘယ္သူဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္မ်ားတယ္ေၿပာေၿပာ
လူတိုင္း လူတိုင္းမွာ
ကိုယ္အလုပ္၊ ႏႈတ္အလုပ္၊ စိတ္အလုပ္ရယ္လို ့
အလုပ္သံုးမ်ိဳးပဲ ရိွပါတယ္ ။
အဲဒီအလုပ္သံုးမ်ိဳး လုပ္တိုင္း လုပ္တိုင္း
ေစ့ေဆာ္တိုက္တြန္းမႈဆိုတဲ့
ေစတနာဓာတ္ေလး အၿမဲပါပါတယ္။
ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတဲ့ေစတနာ၊
ဆိုးတာလုပ္ရင္ ဆိုးတဲ့ေစတနာ
တြဲပါေနပါတယ္ ။
အလုပ္တိုင္းမွာ တြဲပါေနတဲ့ အဲဒီေစတနာဓာတ္ေလးကို
ကံ လို ့ေခၚပါတယ္ ။
ေစတနာေကာင္းရင္ ကံေကာင္းၿပီး
ေစတနာဆိုးရင္ ကံဆိုးပါတယ္။
ကံေကာင္းရင္ အက်ိဳးေပးေကာင္းၿပီး
ကံဆိုးရင္ေတာ့ အက်ိဳးေပး ညံ့ပါတယ္ ..။
_________________________________________________
စိတ္ဓာတ္ၿမင့္မားေလ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ရြက္ေလ
ၾကံဳေတြ ့လာသမွ် လူသားတိုင္းရဲ ့အက်ိဳးစီးပြားကို
ကိုယ္စြမ္းႏိုင္သမွ် ေမတၱာေစတနာအၿပည့္နဲ ့
ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတာကိုပဲ
ဒီဘ၀ ေက်းဇူးရွင္ ၊သံသရာ ့ေက်းဇူးရွင္ေတြကို
ေက်းဇူးတံု ့ၿပန္ေနတာမို ့
ေက်းဇူးဆပ္တယ္ လို ့ေခၚပါတယ္ ..။
မ်က္ေမွာက္မ်က္ကြယ္ ေက်းဇူးရွင္ေတြကို
ေက်းဇူးဆပ္ေနရတာကိုပဲ
ေပးဆပ္ေနရတယ္လို ့ေပါ့ေပါ့ပါးပါး သံုးႏႈန္းၾကပါတယ္..။
ေက်းဇူးတရားကို သိနားလည္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းမွန္သမွ်
ကိုယ္နဲ ့ထိေတြ ့ပတ္သတ္လာသူေတြရဲ ့ အက်ိဳးစီးပြားကို
ကိုယ္စြမ္းႏုိင္တဲ့ဘက္က
သို ့မဟုတ္
ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့ အခန္း က႑က
အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးရင္း
ေက်းဇူးတရားကို တံု ့ၿပန္ေပးဆပ္ေနၾကတာမို ့
ေလာကအတြက္ေပးဆပ္ေနၾကတဲ့
ပရဟိတ သူေတာ္ေကာင္းတိုင္းကို
ၿမင့္ၿမတ္စြာ ေပးဆပ္ေနသူမ်ားလို ့
ကမၸည္းထိုးႏိုင္ပါတယ္ …။
______________
သူ ့အနာေဖ်ာက္ရင္ ကိုယ့္အနာေပ်ာက္တယ္
သူတစ္ပါးရဲ ့နာေရးကို
ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့သူဟာ
ဘ၀ရဲ ့နာေရး ဒုကၡ အမ်ိဳးမ်ိဳးမွ
လြတ္ေၿမာက္ႏိုင္ပါတယ္ ။
စီးပြားဥစၥာ မၿပည့္စံုတဲ့ ဘ၀နာေရး၊
က်န္းမာေရး ညံ့ဖ်င္းတဲ့ ဘ၀နာေရး၊
အသိအလိမၼာ ဥာဏ္ပညာ
ခ်ိဳ ့တဲ့တဲ့ ဘ၀နာေရး၊
အခ်စ္ကံ
အိမ္ေထာင္ေရးကံမေကာင္းတဲ့ ဘ၀နာေရး
အစရိွတဲ့ ဘ၀ရဲ ့နာေရးဒုကၡ အမ်ိဳးမ်ိဳးဟာ
နာေရးကူညီသူ ကုသိုလ္ရွင္ရဲ ့ဘ၀ထံပါးမွာ
ပိန္းၾကာရြက္တြင္ ေရမတင္ေလွ်ာက်သကဲ့သို ့
ကင္းစင္လြင့္ေပ်ာက္
မက်မေရာက္ပဲရိွမွာ ေသခ်ာပါတယ္ …။

_______________________________________________
စိတ္ထားတတ္မွ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္
ေယာနိေသာမရိွတဲ့သူ၊ စိတ္မထားတတ္တဲ့သူဟာ
ကိုယ္ကုိယ္တုိင္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္မေနတတ္သလို
ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကိုလည္း
စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ဖန္တီးမေပးႏိုင္ဘူး ..။
ဒါေၾကာင့္ မိမိေရာ၊ မိမိ ပတ္၀န္းက်င္ပါ
စိတ္ခ်မ္းသာမႈ အၿမဲ ရိွေစဖို ့အတြက္
လူသားတိုင္း
စိတ္က်န္းမာေရးေကာင္းေအာင္
ၾကိဳးစားဖို ့လိုအပ္လွပါတယ္ ..။
သိပ္မခက္ခဲပါဘူး
အရာရာကို ေယာနိေသာမနသိကာရ ထားလိုက္ယံုပါပဲ ။
စိတ္ထားတတ္ရင္ စိတ္က်န္းမာပါတယ္ ။
ေယာနိေသာမနသိကာရ ဆိုတာ
စိတ္ထားတတ္တာကိုေၿပာတာပါ ..။
ေကာင္းတဲ့အေၿခအေနနဲ ့ပဲ ေတြ ့ေတြ ့၊
ဆိုးတဲ့ အေၿခအေနနဲ ့ပဲ ေတြ ့ေတြ ့၊
ေတြ ့သမွ် အေၿခအေနထဲက ေကာင္းတဲ့အခ်က္ကို
မရရေအာင္ ရွာၾကံေတြ ့ၿပီး
စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားတတ္တာကို
စိတ္ထားတတ္တယ္လို ့ေခၚပါတယ္ ။
စိတ္ထားမတတ္ရင္
စိတ္ခ်မ္းသာစရာနဲ ့ ေတြ ့ေနတာေတာင္မွ
စိတ္ဆင္းရဲ ေနတတ္ပါတယ္ …။
___________________________________________
အမွန္ေၿပာရင္ သံေယာဇဥ္လည္းရွိပါတယ္
ေမတၱာအခံမွာ သံေယာဇဥ္ရိွမွ၊
သံေယာဇဥ္အခံမွာ ေမတၱာရိွမွ
အကြ်မ္း၀င္သူ ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။
ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္ေသာ သံေယာဇဥ္
သံေယာဇဥ္ႏွင့္ ယွဥ္ေသာေမတၱာဟာ
အကြ်မ္း၀င္ၿခင္းရဲ ့လကၡဏာပါ ။
ေမတၱာသာရိွၿပီး သံေယာဇဥ္မရိွရင္လည္း
ကုိယ့္အေပၚဆက္ဆံတာဟာ
အားလံုးအေပၚဆက္ဆံတာထက္
ပိုၿပီးဂရုတစိုက္ရိွမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။
သံေယာဇဥ္သာရိွၿပီး ေမတၱာမရိွရင္လည္း
ကိုယ့္ရဲ ့ေကာင္းက်ိဳးဆိုးက်ိဳး၊
ေကာင္းမႈ ဆိုးမႈေတြကို
ေ၀မွ်ခံစားနားလည္ႏိုင္စြမ္း၊
အက်ိဳးေဆာင္ေပးႏိုင္စြမ္း၊
ရိွမွာမဟုတ္ပါဘူး ။

________________________________________________
အရာရာ အဆင္ေၿပခ်င္ရင္ အရာရာတိုင္းမွာ သဒၶါတရားရိွပါ
စား၀တ္ေနေရးနဲ ့ပတ္သတ္လို ့
အစစအရာရာ အဆင္ေၿပခ်င္ရင္
ဒါနေကာင္းမႈမွာ သဒၶါတရားအားေကာင္းရပါမယ္ ..။
က်န္းမာေရးနဲ ့ပတ္သတ္လို ့
အစစအရာရာ အဆင္ေၿပခ်င္ရင္
သီလေကာင္းမႈမွာ သဒၶါတရားအားေကာင္းရပါမယ္ ..။
စိတ္ဓာတ္ေရးရာမွာ
အစစအရာရာ အဆင္ေၿပခ်င္ရင္
သမထေကာင္းမႈမွာ သဒၶါတရားအားေကာင္းရပါမယ္ ..။
အသိဥာဏ္ပညာမွာ
အစစအရာရာ အဆင္ေၿပခ်င္ရင္
၀ိပႆနာေကာင္းမႈမွာ သဒၶါတရားအားေကာင္းရပါမယ္ ..။

______________________________________________________
သဒါၶသာ၀င္ေနရင္ အရာရာအဆင္ေၿပပါတယ္
သဒါၶတရားသာရိွရင္
အာရံုတိုင္းဟာ ကုသိုလ္အာရံုေတြ ခ်ည္းပါ ..။
သဒါၶတရားသာရိွရင္
ေနရာတိုင္းဟာ ကုသိုလ္ေနရာေတြ ခ်ည္းပါ..။
သဒါၶတရားသာရိွရင္
အလုပ္တိုင္းဟာ ကုသိုလ္အလုပ္ေတြခ်ည္းပါ ..။
သဒါၶတရားသာရိွရင္
အခ်ိန္တိုင္းဟာ ကုသိုလ္အခ်ိန္ေတြ ခ်ည္းပါ ..။
ကုသိုလ္စီးပြားနဲ ့တရားရတနာဟာ
သဒါၶအရင္းအႏွီး ရိွသူေတြအတြက္သာ
သီးၿခားၿဖစ္ထြန္းေနတဲ့
သဘာ၀ အခြင့္အေရးေတြပါပဲ …။
_____________________________________

တရားအလွဴကမ္းပါမွ အမ်ားလူခ်မ္းသာမယ္
သံသရာမွာ ဘ၀ေကာင္းရတယ္
ခ်မ္းသာေကာင္းခံစားရတယ္ဆိုတာ
ကုသိုလ္ကံေကာင္းရိွလို ့ပါ ။
ကုသိုလ္ကံေကာင္းသာမရိွရင္
ခ်မ္းသာေကာင္း ခံစားရတဲ့
ဘ၀ေကာင္းကို လံုး၀မရႏိုင္ပါဘူး ။
ကုသိုလ္ကံေကာင္းရဖို ့ဆိုတာကလည္း
ကုသိုလ္ကံေကာင္းေတြကို
စိတ္လိုလက္ရ ၿပဳလုပ္အားထုတ္မွ ရိွႏိုင္ပါတယ္ ။
ကုသိုလ္ကံေကာင္းေတြကို
စိတ္လိုလက္ရ ၿပဳလုပ္အားထုတ္ၿဖစ္ဖို ့ဆိုတာကလည္း
ကုသိုလ္ကံေကာင္းေတြကို
စိတ္လိုလက္ရ ၿပဳလုပ္အားထုတ္သင့္တယ္လို ့
နားလည္သေဘာေပါက္တဲ့
အသိဥာဏ္ရိွမွ ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ..။
အဲဒီ အသိဥာဏ္ကို
တရားအလွဴ ( ဓမၼဒါန ) ကသာ
ေပးစြမ္းႏိုင္ပါတယ္ ..။
________________________________________________
သေဘာတရားအေတြးစတစ္ခု၊ စကားစုတစ္ခုဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့စိတ္ေနစိတ္ဓာတ္နဲ ့ဘ၀ကို
ေၿပာင္းလဲေစႏိုင္ပါတယ္ ..။


from e-mail

တကယ္ဘ၀မွာ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔

၁) ငါဟာ ငါ႔ဘ၀မွာ အေရးပါတဲ႔သူ ျဖစ္တယ္။ ငါ႔မိသားစုဘ၀မွာလည္း အေရးပါတဲ႔သူ ျဖစ္တယ္။ ငါ႔အသုိင္းအ၀ိုင္းမွာလည္း အေရးပါတဲ႔သူ ျဖစ္တယ္။ ဘာေတြ လုပ္ေပးႏုိင္လုိ႔ အေရးပါတာလဲ။ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား လုပ္ေပးႏုိင္လုိ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ သြားရင္းလာရင္းနဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေလးေတြကို ငါ ေျပာႏုိင္တယ္။ တစ္ခါတေလ ကိုယ္တတ္ႏုိင္တဲ႔အကူအညီ ေပးႏုိင္တယ္။ ငါ႔ေၾကာင္႔ နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရေစခ်င္တယ္။ ငါ႔ဘ၀မွာ ငါဟာ အေရးအပါဆံုးလူ မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူက ငါ႔ဘ၀မွာ အေရးအပါဆံုး ျဖစ္မလဲ။ ငါဟာ ဘာမွ အသံုးမက်တဲ႔သူလုိ႔ ငါ႔ကိုယ္ငါ သေဘာထားရင္ဘယ္လိုလုပ္ စိတ္ခ်မ္းသာမလဲ။ ဘယ္လုိလုပ္ စိတ္အားတက္မလဲ။

(၂) ငါ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဒုကၡမေပးမိေအာင္ သတိထားတယ္။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဒုကၡေပးေနၾကရင္ ဒီီေလာက္လူေတြမ်ားတဲ႔ ေလာကၾကီးမွာ ဘယ္ေနလုိ႔ ျဖစ္ေတာ႔မလဲ။ ဒါေၾကာင္႔ စိတ္ခ်မ္းသာမႈမေပးႏုိင္ရင္ ရွိပါေစေတာ႔ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတာ႔ မေပးမိေအာင္ သတိထားပါတယ္။

(၃) ဒီေန႔ဟာ အေရးအၾကီးဆံုးေန႔ပဲ။ ဒီေန႔ကို တန္ဖုိးထားမွ ေန႔တုိင္း တန္ဖုိးရွိတဲ႔ေန႔ ျဖစ္မယ္။ ေန႔တုိင္း တန္ဖုိးရွိတဲ႔ေန႔ျဖစ္မွ ငါ႔ဘ၀ဟာ တန္ဖုိးရွိတဲ႔ဘ၀ျဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ဒီေန႔ တန္ဖုိးရွိတာ လုပ္မယ္။ ပညာရွာမယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္းရွာမယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနမယ္။ ေမြးေန႔မွာ Happy Birth Day ေပ်ာ္ရႊင္စရာေမြးေန႔လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ၾကတယ္။ ေန႔တုိင္း အဲဒီလုိ ေပ်ာ္လုိ႔ မျဖစ္ဘူးလား။ မျဖစ္ႏုိင္စရာအေၾကာင္း ဘာရွိသလဲ။ ေန႔တုိင္း ေမြးေန႔လုိ႔ သေဘာထားမယ္။

(၄) ဒီေန႔လုပ္ရမယ္႔ အလုပ္ေတြကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္။ လူေတြကို အေကာင္းဆံုးသေဘာထားနဲ႔ ဆက္ဆံမယ္။ ငါနဲ႔ေတြ႔ရတဲ႔ လူေတြဟာ ငါ႔လုိပဲ ဘ၀ကို ရုန္းကန္ျပီး ေနသြားၾကတယ္။

(၅) ကိုယ္တတ္ႏုိင္တာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စိတ္ပါလက္ပါ၊ ရုိးရိုးသားသား ေစတနာနဲ႔ လုပ္မယ္။ မတတ္ႏုိင္တာကို မတတ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ သေဘာထားမယ္။ အဲဒီလုိ မတတ္ႏုိင္တဲ႔ အတြက္ေၾကာင္႔ စိတ္ဆင္းရဲမခံဘူး။

(၆) ဒီေန႔ အကူအညီလုိတဲ႔ ငါ႔မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကို အကူအညီေပးမယ္။ လူ႔ဘ၀မွာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အကူအညီေပးျပီးေနသြားမွ အားလံုး အဆင္ေျပမယ္။ ငါကလည္း ဘယ္သူ႔ကိုမွ အကူအညီမေပးဘူး။ ဘယ္သူ႔ဆီကမွလည္း အကူအညီ မယူဘူး ဆုိျပီး ေနလုိ႔ မျဖစ္ဘူး။

(၇) ငါ ခင္သလို ငါ႔ကို မခင္ၾကဘူးလုိ႔ အျပစ္ မတင္ဘူး။ သူတုိ႔ မခင္တာဟာ ငါ႔အတြက္ စိတ္ဆုိးစရာ မဟုတ္ဘူး။

(၉) ဒီေန႔ဟာ ငါ တကယ္ေနရတဲ႔ေန႔ပဲ။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမႈဟာ အျပင္မွာ မရွိဘူး။ အတိတ္မွာ မရွိဘူး။ အနာဂတ္မွာ မရွိဘူး။ အခု ပစၥဳပၸာန္မွာပဲ ရွိတယ္။ ငါ႔ကိုယ္ကိုငါ ေက်နပ္ေနတယ္။ ငါ႔ဘ၀ကိုငါ ေက်နပ္ေနတယ္။ ငါ႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈဟာ ငါ႔တာ၀န္ပဲဆိုတာ ငါသိတယ္။ ငါစိတ္ခ်မ္းသာေနမွ ငါနဲ႔ေတြ႔ရတဲ႔သူေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ေပးႏုိင္မယ္။ အနည္းဆံုးေတာ႔ ငါ႔အျပံဳးဟာ လႈိက္လွဲတဲ႔အျပံဳး ျဖစ္ေစရမယ္။

(၁၀) ငါဟာ ငါ႔ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးမိတ္ေဆြျဖစ္ႏုိင္သလုိ အဆိုးဆံုးရန္သူလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သူမ်ားက ငါ႔ကို ေနရာမေရြး အခ်ိန္မေရြး ဒုကၡမေပးႏုိင္ဘူး။ ငါ႔စိတ္ကိုငါ မထားတတ္ရင္ အခ်ိန္မေေရြး ေနရာမေရြး စိတ္ဆင္းရဲႏုိင္တယ္။ ငါ႔စိတ္ကို ငါသိလုိ႔ စိတ္ထားတတ္ရင္လည္း ေနရာမေရြး အခ်ိန္မေရြး စိတ္ခ်မ္းသာႏုိင္တယ္။

(၁၁) ဘယ္လုိသေဘာထားရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္။ ဘယ္လုိေတြးရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္။ ဘာလုပ္ရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္။ ဘယ္သူနဲ႔ေပါင္းရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆုိတာကို အျမဲ ေလ႔လာရမယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ႔ သူေတြကို ေလ႔လာမယ္။ အဆင္ေျပေနတဲ႔သူေတြကို ေလ႔လာမယ္။

(၁၂) ကိုယ္႔ဘ၀ ကိုယ္႔ေနရာ ကိုယ္႔အေျခအေနကို ဘယ္သူနဲ႔မွ မလဲခ်င္ဘူး။ လဲခ်င္ေနရင္ စိတ္ဆင္းရဲေနတယ္။ ငါ႔ဘ၀ကို ငါ ေက်နပ္တယ္။ ဘယ္သူ႔ဘ၀နဲ႔မွ မလဲႏုိင္ဘူးဆုိရင္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။

(၁၃) ကိုယ္႔ကို သူမ်ား ခ်ီးမြမ္းတဲ႔အခါ ႏွစ္သက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒါ သိပ္အေရးၾကီးတယ္လုိ႔ သေဘာမထားဘူး။ ခ်ီးမြမ္းတာခံရဖုိ႔ မလုပ္ဘူး။ ကိုယ္ စိတ္၀င္စားတာ၊ ကိုယ္၀ါသနာပါတာ၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္တယ္။ ခ်ီးမြမ္းရင္ ေက်နပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ငါလုပ္တာကို ခ်ီးမြမ္းမွာလား၊ ကဲ႔ရဲ႕မွာလားလုိ႔ မေတြးဘူး။

(၁၄) ေငြ ဘယ္ေလာက္လုိခ်င္တယ္လုိ႔ မေတြးေတာ႔ဘူး။ ဒီအလုပ္လုပ္ရင္ ေငြဘယ္ေလာက္ရမလဲလုိ႔ မေတြးဘူး။ ဒီအလုပ္ကို ခ်စ္လုိ႔ လုပ္တယ္။

(၁၅) ကိုယ္႔စိတ္မွာျဖစ္တဲ႔ ခံစားမႈနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ဘယ္သူ႔မွာမွ တာ၀န္မရွိဘူး။ ငါ႔စိတ္ကိုငါ ခ်မ္းသာေအာင္ ထားႏုိင္တယ္။ ငါ႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို သူမ်ား ဖ်က္ဆီးလုိ႔ မရဘူး။ ငါစိတ္မခ်မ္းသာရင္ အဲဒါ ဘယ္သူ႔မွာမွ တာ၀န္မရွိဘူး။ ငါ႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈဟာ ငါ႔တာ၀န္ပဲ။ ငါဒုကၡေရာက္တာ သူတုိ႔ေၾကာင္႔လုိ႔ ေတြးသလား။ အဲဒီလို ေတြးေနရင္ စိတ္ဆင္းရဲေနတယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ႔သူ မျဖစ္ေသးဘူး။ ငါ႔စိတ္မွာျဖစ္တဲ႔ ခံစားမႈအတြက္ ငါ႔မွာပဲ တာ၀န္ရွိတယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္တင္ဖုိ႔မလုိဘူး။ အဲဒီလို သေဘာထားကို ျပတ္ျပတ္သားသား ထားႏိုင္တဲ႔သူဟာ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ႔သူ။ ငါ႔ကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ၾကတယ္။ ငါ႔ကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ မလုပ္ၾကနဲ႔လုိ႔ ေျပာတဲ႔သူဟာ စိတ္ဆင္းရဲေနတဲ႔သူ။

စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနတတ္သူေတြမွာ ရွိတဲ႔ အခ်င္းအရာ လကၡဏာေတြဟာ ဘာေတြလဲ။ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္တဲ႔သူဟာ-

Boldness: သတၱိရွိတယ္။ ဆံုးျဖတ္ရဲတယ္။ ေျပာရဲတယ္။ လုပ္ရဲတယ္။

Brightness: အသိဥာဏ္ ေတာက္ေျပာင္တယ္။

Cheerfulness: ရႊင္လန္းတယ္။

Common sense: ပင္ကုိယ္ဥာဏ္ရွိတယ္။

Confidence: ကုိယ္႔ကိုယ္ကို ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈရွိတယ္။

Control: မိမိကိုယ္ကုိ ထိန္းသိမ္းႏုိင္တယ္။ အေျခအေနကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္တယ္။

Enthusiasm: စိတ္အားထက္သန္တယ္။ တက္ၾကြတယ္။

Forgiveness: ခြင္႔လႊတ္ႏုိင္တယ္။

Friendliness: ခင္ခင္မင္မင္ ဆက္ဆံတတ္တယ္။

Gratitude: ေက်းဇူးသိတတ္တယ္။ တန္ဖိုးထားတတ္တယ္။ အသိအမွတ္ျပဳတယ္။

Joyousness: ၾကည္လင္ရႊင္လန္းတယ္။

Kindness: ၾကင္နာတတ္၊ ညွာတာတတ္တယ္။

Mental fitness: စိတ္ဓာတ္ ၾကံ႕ခိုင္တယ္။

Optimist: အေကာင္းျမင္တယ္။ အျဖစ္ကိုျမင္တယ္။ အျပဳသေဘာရွိတယ္။

Patience: စိတ္ရွည္တယ္။ ေစာင္႔ထိန္းႏုိင္တယ္။

Peacefulness: စိတ္ျငိမ္းခ်မ္းတယ္။

Power: စိတ္စြမ္းအားၾကီးတယ္။

Productiveness: အလုပ္မ်ားမ်ားလုပ္ႏိုင္တယ္။

Wisdom: ဥာဏ္ပညာရွိတယ္။

ဒီစာေလးက ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက တရားေတြထဲကပါပဲ အားလံုးအတြက္ေ၀မွ်ေပးတာပါ။

from e-mail

ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက၏ မွတ္သားဖြယ္ရာ ေဒါသနည္းေအာင္ေနနည္း

လူတိုင္းစိတ္ပင္ပန္းရတာ သက္သာေအာင္ အေကာင္းဆံုး လုပ္နည္းက
တတ္ႏိုင္သေလာက္ၾကိဳတင္ကာကြယ္တဲ့ နည္းပါပဲ။

• သြားစရာရွိရင္ လိုက္မယ့္သူေတြကို ၾကိဳၾကိဳတင္တင္ ေၿပာထားပါ၊
ကပ္ျပီးမွေျပာရင္ျပင္ဆင္ခ်ိန္မေလာက္လို႕ေစာင့္ေနတဲ့အခါမွာ စိတ္တို
တတ္တယ္။

• သံုးေနက်ပစၥည္းကို ၾကိဳၾကိဳတင္တင္၀ယ္ထားပါ၊ သံုးခ်င္တဲ့အခ်ိန္က်မွ
ကုန္ေနလို႕ စိတ္တိုတာမျဖစ္ေအာင္ေနာ္။

• ကတိအေၾကြးေတြဟာ စိတ္ကို ပင္ပန္းေစတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကတိကို
လြယ္လြယ္နဲ႕မေပးပါနဲ႔။ ကတိေပးျပီးမွမတည္ႏိုင္တဲ့အခါစိတ္္ ဆင္းရဲ ရတယ္၊
စိတ္တိုရတယ္၊ ကတိမတည္တဲ့သူလို႔အေျပာခံရတဲ့အခါ ရွက္တယ္၊ ေဒါသၿဖစ္တယ္။

• မတတ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျမင့္လြန္းေနတာမ်ိဳးကို မမွန္းပါနဲ႕။
ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ဟာ ကိုယ့္အေျခအေနနဲ႔ ကိုက္ညီဖို႕လိုတယ္။ ကိုယ့္
ရည္မွန္းခ်က္ကို နဲနဲျခင္း ေျဖးေျဖးျမွင့္ပါ ။

• ကိုယ့္အတြက္ အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥကိုလုပ္ဖို႕ အခ်ိန္လံုေလာက္
ေအာင္စီစဥ္ထားပါ။ အေရးမၾကီးတာေတြကို အရင္လုပ္ၿပီး ပင္ပန္းသြားတဲ့အခါက်မွ
အေရးၾကီးတာကိုလုပ္ရင္ ပိုၿပီးစိတ္ပင္ပန္း တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေရးၾကီးတာကို
အရင္လုပ္ပါ။ အေရးၾကီးတာကို အရင္လုပ္ၿပီးရင္ စိတ္ေပါ့ပါးသြားလို႕
သိပ္အေရးမၾကီးတာကိုလုပ္ဖို႕ အားတက္လာမယ္ ။

• စနစ္တက်လုပ္တတ္တဲ့အက်င့္ကို ေလ့က်င့္ထားပါ။ စနစ္ရွိရင္
အခ်ိန္ကုန္သက္သာတယ္္၊ အမွားနည္းတယ္၊ စိတ္ပင္ပန္း လူပင္ပန္း ရတာလဲနည္းတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္တိုရတာ ေဒါသၿဖစ္ရတာပါ နဲသြားတယ္။ ပံုမွန္အခ်ိန္ဇယားနဲ႔
လုပ္လို႔ျဖစ္တာမ်ိဳးကို သူ႕အခ်ိန္က် ရင္လုပ္ျဖစ္ေအာင္အက်င့္လုပ္ထားတာေကာင္းတယ္။
အခုလုပ္ ရမလား၊ ေနာက္မွလုပ္ရမလားလို႔ေတြးမေနရေတာ့ဘူး။
အဲဒါကိုက အခ်ိန္ကုန္သက္သာသလို စိတ္ပင္ပန္းတာလဲသက္သာပါတယ္။

• ကိုယ္ေနရတဲ့ေနရာ၊ ကိုယ္အလုပ္ လုပ္တဲ့ေနရာကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေအာင္ လွပေအာင္ၿပဳျပင္ပါ။ ရႈပ္ေထြး၊ ညစ္ပတ္၊ နံေစာ္ ေနတဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာ အလုပ္လုပ္ရရင္ စိတ္ၾကည္လင္မွာ မဟုတ္ဘူး။

• စိတ္ၾကည္လင္ေစမႈကို ဖ်က္စီးတတ္တဲ့ အရာမ်ိဳးေတြကို ကိုယ္ျမင္ႏိုင္
တဲ့ေနရာမွာမရွိပါေစနဲ႔။ နံရံေပၚမွာ၊ စာအုပ္စင္ေပၚမွာ၊ အလုပ္စားပြဲ ေပၚမွာ
စိတ္ကိုအေႏွာက္အယွက္ေပးႏိုင္တဲ့အရာေတြကို မရွိပါေစနဲ႕။ စိတ္တိုစရာကိစၥ၊
စိတ္ညစ္စရာကိစၥ၊ အေဟာင္းကိုအသစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မဲ့ ပစၥည္းမ်ိဳးကို
ျမင္ႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ မထားတာေကာင္းတယ္။ ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔
စိတ္ကိုၾကည္လင္ေအးခ်မ္းသြားေစႏိုင္တဲ့ ရႈခင္း ဓါတ္ပံုမ်ိဳးကို
ျမင္သာတဲ့ေနရာမွာ ထားပါ။ ေရခဲေတာင္ ဓါတ္ပံုမ်ိဳး၊ ေရကန္ၾကီးၾကီး
ဓါတ္ပံုမ်ိဳးကို ၾကည့္ၿပီး အဲဒိေနရာမ်ိဳးမွာ ကိုယ္ေရာက္ ေနတယ္လို႕
မွန္းၾကည့္ပါ။ ကိုျမင္သမွ် ၾကားသမွ်အရာေတြဟာ ကိုယ့္စိတ္ကို လႊမ္းမိုးတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မျမင္ရရင္ေကာင္းတဲ့ အရာေတြကို ေ၀းေ၀းပို႕ထားပါ၊
ေ၀းေလးေကာင္းေလပဲ။ ပစၥည္းေတြက ကိုယ့္စိတ္ကို ေခ်ာက္ခ်ားေစႏိုင္တယ္။
ဘာပစၥည္းမွမရွိရင္ ဘာအေႏွာက္အယွက္မွ မရွိဘူး။

• အနံ႔အသက္ဆိုးေတြ၊ မီးခိုးေတြ၊ ဆူညံသံေတြ မရွိေအာင္
လုပ္ႏိုင္ရင္ေကာင္းတယ္။ မရွိေအာင္မတတ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ နဲႏိုင္သမွ် နဲေအာင္
လုပ္ပါ။

• ကိုယ္ကေအာင္ျမင္ေလေလ ကိုယ့္ကိုေတြ႕ခ်င္တဲ့သူ၊ ကိုယ့္ဆီက
အကူအညီေတာင္းခ်င္သူေတြ မ်ားလာေလျဖစ္တတ္တာ သဘာ၀ပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလ
ကိုယ္မအားတုန္း အလုပ္မ်ားေနတုန္း သူတို႕ကေတြ႕ခ်င္ အကူအညီေတာင္းခ်င္ေနလို႕
မရမက လုပ္လာရင္လည္း စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရတယ္။

• စိတ္ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္ရင္ သူမ်ားအေၾကာင္းကို တတ္ႏိုင္ သေလာက္
မေျပာပဲေနတာေကာင္းတယ္။ အထူးသျဖင့္ သူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္းကို
မေျပာပဲေနတာေကာင္းတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရး ပုတ္ခတ္ၿပီး ေျပာတာမ်ိဳးကို
အထူးေရွာင္သင့္တယ္။ ကိုယ္ကသူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္းကိုေျပာရင္
ကိုယ့္မေကာင္းေၾကာင္း ကိုလည္း သူမ်ားက ေျပာမွာေသခ်ာတယ္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ
ကိုယ့္စိတ္ၾကည္လင္မႈ ပ်က္ရတယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို
သူမ်ားကမေကာင္းေျပာရင္ေတာင္မွ သူေျပာတာမဟုတ္ေၾကာင္းကိုပဲ
ေအးေအးေဆးေဆးေျပာၿပီး သူ႕မေကာင္း ေၾကာင္းကိုေတာ့ ဟုတ္ေနရင္ေတာင္မွ
မေျပာပဲထား လိုက္တာက ပိုေကာင္းတယ္။ ကိုယ္ကသေဘာထားၾကီးၾကီး ထားဖို႔လိုတယ္။

• စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရတာ နဲခ်င္ရင္ မလိုအပ္ပဲနဲ႕ လူမ်ား
မ်ားနဲ႕မေရာပါနဲ႕။ အလုပ္မ်ားတဲ့သူဟာ တစ္ေန႕ တစ္ေန႔ လူေတြနဲ႕စကားေျပာရတာ
နဲမွာမဟုတ္ဘူး။ အခက္အခဲရွိလို႔ေျပာ ခ်င္ရင္၊ တိုင္ပင္ခ်င္ရင္
တကယ္ေကာင္းတဲ့ အၾကံဥာဏ္မ်ိဳး ေပးႏိုင္မဲ့သူကိုပဲေျပာပါ။
မဆိုင္တဲ့သူေတြကိုမေျပာပါနဲ႔။ စိတ္ပ်က္ စရာကို ေျပာတတ္တဲ့သူေတြကို
ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာပါနဲ႔။ စိတ္ပ်က္စရာကိုေျပာတတ္တဲ့သူကိုေျပာရင္
ကိုယ္ပါစိတ္ဓါတ္က်မယ္။ စိုးရိမ္စိတ္ေတြမ်ားလာမယ္။ စိတ္ပင္ပန္းမယ္။
ကိုယ္လုပ္မဲ့ အလုပ္မ်ိဳးကို လုပ္ေနတဲ့သူ၊ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားတဲ့သူမွသာ
ကိုယ့္အခက္အခဲကိုနာလည္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ဘယ္သူနဲ႕ တိုင္ပင္တယ္ ဆိုတာကို
ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားပါ။

• ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ ေအးေအး
ေဆးေဆးလုပ္တတ္ေအာင္ေလ့က်င့္ပါ။ အလ်င္လိုတဲ့အက်င့္ဟာ စိတ္ပင္ပန္းေစတယ္။
အလ်င္လိုေနရင္ စိတ္မရွည္ဘူး။ အလ်င္လိုေန တဲ့သူဟာ စိတ္တိုဖို႕ပိုမ်ားတယ္။
မွားလို႕ျပန္လုပ္ရရင္ အခ်ိန္ပိုကုန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ``အရင္လိုရင္
အရေႏွးတယ္´´ လို႕ေျပာတာ။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ တိတိက်က်
လုပ္တတ္တဲ့အေလ့အက်င့္ဟာ ေရရွည္မွာ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈကိုေပး တယ္ ။

• လတ္တေလာအဆင္ေျပေအာင္လြယ္လြယ္နဲ႕ကတိမေပးလိုက္ပါနဲ႔။
ကိုယ့္ကိုသေဘာက်ေအာင္ဘာေတြေပးမယ္၊ ဘာေတြလုပ္ေပးမယ္၊
ဘယ္လိုအခြင့္အေရးေတြေပးမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးကို မစားရ၀ခမန္း မေျပာပါနဲ႔။
ကိုယ္ကို အင္မတန္သေဘာေကာင္း တယ္လို႔ျမင္ေစခ်င္လို႔
ခ်က္ခ်င္း၀မ္းသာသြားေအာင္မေျပာပါနဲ႔။ ေျပာတုန္းမွာ လြယ္လြယ္နဲ႔ ေျပာၿပီး
တကယ္လုပ္တဲ့အခါ ကိုယ္မတတ္ႏိုင္ရင္ မူလက ကိုယ့္ ေစတနာမွန္ေပမယ့္လည္း
ကိုယ့္ေစတနာကို တဖက္ကယံုမွာ မဟုတ္ဘူး။ အေျပာနဲ႕
အလုပ္မညီတာေတြမ်ားလာတဲ့အခါ ကိုယ့္စကားကို ၾကာေတာ့ ဘယ္သူမွ
ယံုေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ တကယ္ေပးႏိုင္မွ၊ တကယ္လုပ္ေပးႏိုင္မွပဲ ေျပာပါ။
ေပးႏိုင္ တာထက္ နည္းနည္းေလွ်ာ့ေျပာတာေကာင္းတယ္။

• အေရးမၾကီးတဲ့ ကိစၥေတြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ညင္းတာခံုတာကို မလုပ္ပါနဲ႔။
ဘာမွမဟုတ္တာကို ညင္းခံုၾကရင္း ရန္ျဖစ္ရတာ စိတ္ဆင္းရဲရတာေတြ
ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အေရးၾကီးတဲ့ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေနတဲ့သူဟာ
အေရးမၾကီးတာေတြကို ကိုသိတိုင္းလည္း မေျပာသင့္ဘူး။
ေမးတိုင္းလည္းမေျဖသင့္ဘူး။

• အေရးမၾကီးတဲ့ကိစၥမွာ သူမ်ားမွားေနလည္း သူ႕အမွားကို သူသိလာေအာင္
ေစာင့္သင့္တယ္။ ကိုယ္မွန္တိုင္ ၀င္ေျပာၿပီး အႏိုင္မယူသင့္ဘူး။
ႏိုင္လို႕ရတိုင္းႏိုင္ခ်င္တာဟာ မရင့္က်က္တဲ့ စိတ္ထားျဖစ္တယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာခ်င္ရင္ ရင့္က်က္တဲ့စိတ္ထား၊
သေဘာထားၾကီးတဲ့စိတ္ထားမ်ိဳးကိုေမြးယူရမယ္။

• ဘယ္အလုပ္မ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ အဆင္မေျပမႈရွိပါတယ္၊ အခက္အခဲရွိပါတယ္။
ဆရာ၀န္အလုပ္ခက္သလို၊ ေက်ာင္းဆရာအလုပ္လည္းခက္ပါတယ္။
ေစ်းေရာင္းတဲ့အလုပ္ခက္သလို ကားေမာင္းတဲ့အလုပ္လည္း ခက္ပါ တယ္။
ကားေမာင္းတဲ့အလုပ္က စိတ္ရွည္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္လိုပါတယ္။
ဆရာ၀န္အလုပ္လည္းစိတ္ရွည္ဖို႔လိုပါတယ္။ လူနာရဲ႕ အသက္ကို
လုေနရတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ေသးမင္းနဲ႕ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲလိုျဖစ္ေနတဲ့အခါမွာ
ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းပါတယ္။ လူနာက အားကိုး တၾကီးနဲ႔ၾကည့္တဲ့
မ်က္လံုရဲ႕အဓိပၸါယ္ဟာ ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ စိတ္မွာ ျပင္းထန္တဲ့ ကရုဏာကို
ျဖစ္ေစတယ္။ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမေတြကလည္း စိတ္ရွည္ဖို႔လိုပါတယ္။
စာေမးပြဲက်တဲ့ေက်ာင္းသားရဲ႕ စိတ္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
ယံုၾကည္မႈမရွိေတာ့သလိုျဖစ္သြားတာဟာ ေတာ္ေတာ္ သနားစရာေကာင္းပါတယ္။
ကိုယ့္တပည့္ေလးေအာင္ပါ့မလားဆိုၿပီး ဆရာေတြ ဆရာမေတြ ေသာကျဖစ္ရတယ္။ မိဘေတြ
ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႕ သားသမီးကို ပညာတတ္ေစခ်င္လို႕ ေက်ာင္းထားတယ္။
စားေမးပြဲက်ရင္ ဆက္ထားဖို႕မလြယ္ေတာ့ဘူး။

• လူမ်ားမ်ားနဲ႕ ဆက္ဆံရတဲ့အလုပ္ေတြက ဆက္ဆံေရးအခက္အခဲ အၿမဲရွိပါတယ္။
လူတိုင္းကိုစိတ္ေက်နပ္ေအာင္ဘယ္သူမွ လုပ္မေပး ႏိုင္ဘူး။ မေက်နပ္တဲ့သူက
အျပစ္တင္မယ္၊ မေကာင္းေျပာမယ္။ အဲဒီအခါ စိတ္တိုမယ္၊ ေဒါသျဖစ္မယ္၊
စိတ္ဓါတ္က်မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အခက္အခဲေတြကို ၾကိဳတင္ၿပီး ေတြးထားၿပီးေတာ့
ဒီအခက္အခဲမ်ိဳးကေတာ့ ေတြ႕ရမွာေသခ်ာတယ္၊ ဒီလိုအေျပာမ်ိဳးေတာ့
ခံရမွာေသခ်ာတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အခက္အခဲနဲ႔ေတြ႕ရတဲ့အခါ၊ အေျပာခံရတဲ့အခါ
စိတ္မပ်က္ဘူး၊ စိတ္မညစ္ဘူ။ စိတ္ရွည္ရွည္ထားမယ္လို႔မၾကာခဏ ႏွလံုးသြင္းပါ။

လူေတြေပၚမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ စိတ္ရွည္ရွည္ထားပါ။
သူတို႔ကိုနားလည္ဖို႔ၾကိဳးစားပါ။ ေဒါသအေလ်ာက္ နာသြားေအာင္ မေျပာပါနဲ႔၊
ကိုယ့္ေစတနာက မွားေနရင္ ကိုယ့္ေစတနာက ကိုယ့္ကိုအက်ိဳးေပးမွာပါပဲ။ ျပႆနာ
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဆက္ဆံေရးအဆင္မေျပလို႔ ျဖစ္ရတာပါ။ တစ္ေယာက္
ေျပာခ်င္တာကို တစ္ေယာက္ဆံုးေအာင္ နားမေထာင္ရင္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္
နားလည္မွာမဟုတ္ဘူး။ တစ္ေယာက္ စကားကို တစ္ေယာက္ အဓိပၸါယ္္မွန္ေအာင္
မေကာက္ႏိုင္ရင္ အထင္လြဲတာေတြ ျဖစ္လာမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆက္ဆံေရး
အဆင္ေျပခ်င္ရင္ တဖက္သား ေျပာခ်င္ေနတာကို ဂရုတစိုက္ နားေထာင္ပါ။
သူ႕စိတ္ထဲမွာ ေျပာခ်င္ေနတာကို ေျပာခြင့္ေပးပါ။ အထူးသျဖင့္ အေရးၾကီးတဲ့
ကိစၥေျပာမယ္ဆိုရင္ အထင္လြဲတာမျဖစ္ဖို႕ ပိုၿပီးအေရးၾကီးတယ္။
သူေျပာခ်င္ေနတာကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေျပာႏိုင္ေအာင္ သူ႕ကို
ေမးခြန္းေတြေမးၿပီး ရွင္းခိုင္းပါ။ သူ႕အခက္အခဲကို ကိုယ္က ကိုခ်င္စာပါတယ္
ဆိုတာကို သူသိေအာင္ေျပာပါ။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အခက္အခဲကို
တစ္ေယာက္ကူညီၿပီးေနသြားရတာ ေက်နပ္စရာ သိပ္ေကာင္းပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔
တစ္ေယာက္ တစ္ကယ္ နားလည္မႈရသြားရင္ စိတ္သက္သာမႈရတယ္။ ကိုယ့္ဘ၀မွာ
အေရးပါတဲ့သူရဲ႕ အထင္လြဲမႈကို ခံရတာ စိတ္ဆင္းရဲစရာ သိပ္ေကာင္းတယ္။
ဒါေၾကာင့္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အထင္လြဲေနရင္ ေလးေလးစားစားေဆြးေႏြးပါ။

ေလာကီအတြက္ပါ အၾကိိဳးေပးတဲ႔ ဆံုးမၾသ၀ါဒပါ။ ၀ိပႆနာတရားေတြကို
အျမဲရႈပြားေနႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ၾသ၀ါဒက
ခ်က္ခ်င္းစိတ္ကို ျငိမ္းခ်မ္းေစႏိုင္ပါတယ္။ စိတ္ကေလးၾကည္လင္ေနတဲ႔အခါ
ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္တရားမ်ားကို အားစိုက္နာၾကည့္လိုက္ပါ။ ဒါမမဟုတ္
၀ိပႆနာတရားအားထုတ္ၾကည့္ပါ။ အင္မတန္ကို ခ်မ္းသာသုခ ရေနတဲ႔အခ်ိန္ပါ။
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားလည္း ဆရာေတာ္ ေျပာျပဆံုးမသည့္အတိုင္း
လိုက္နာက်င့္သံုးႏိုင္ပါေစ။ ဘ၀မွာ စိတ္အခ်မ္းသာဆံုးေနႏိုင္ၾကပါေစ။
(ေရနံ႔သာေမာင္ဘဲ၏ ဓမၼဒါနၿဖစ္ပါသည္။)

အလွဴတကာအလွဴတြင္တရားအလွဴသည္အျမတ္ဆုံးျဖစ္၏
ဤ Onlineတရားမ်ား ျဖန္႔ေ၀ေပးခ်င္းျဖင့္ တရားအလွဴျပဳလုပ္ေပးနုိင္ပါသည္။
နီးစပ္ရာေလးေတြပါ မွ်ေ၀ေပးပါဦး..

တရားအရသာကို ႏွစ္သက္၍ တရား၌ေမြ႕ေလ်ာ္၊ တရားႏွင့္ေပ်ာ္ကာ ဒုကၡခပ္သိမ္း
ျငိမ္းေအး ေအာင္ႏိုင္ပါေစ...
အားလံုး ကိုယ္၏ က်န္းမာျခင္း၊ စိတ္ႏွလံုး ေအးျမျခင္းျဖင့္
ျပည့္စံုၾကပါေစ...

A Story

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကေပါ့ မိဘုရားေလးေယာက္ ရွိၿပီး သိပ္ကို ခ်မ္းသာႀကြယ္၀တဲ့
ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါး ရွိသတဲ့။ ဘုရင္ႀကီးဟာ သူ႔ရဲ႕ စတုတၳေျမာက္ မိဘုရားကိုေတာ့
အခ်စ္ဆံုးျဖစ္ၿပီး အေကာင္းဆံုး၊ အႏူးညံ့ဆံုး၊ အခ်ိဳမိန္ဆံုး ဆက္ဆံပါသတဲ့။
တတိယေျမာက္ မိဘုရားကိုလည္း ခ်စ္တာပါပဲ။ အိမ္နီးခ်င္း
တိုင္းျပည္ေတြကိုလည္း တတိယေျမာက္ မိဘုရားကို ၾကြားေလ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
ဒီမိဘုရားဟာ သူ႔ကို တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ထားသြားခဲ့မွာကိုေတာ့ သူ
စိုးရိမ္ေနတတ္ပါတယ္။

ဒုတိယေျမာက္ မိဘုရားကို ခ်စ္တာက်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး.. အဲဒီ မိဘုရားကို သူ႔ရဲ႕
တိုင္ပင္ေဖာ္၊ တိုင္ပင္ဖက္၊ ယံုၾကည္အားကိုရာအျဖစ္ ဘုရင္ႀကီးက မွတ္ယူတယ္။
ျပသနာေတြ ျဖစ္လာတိုင္းမွာ ဒုတိယေျမာက္ မိဘုရားနဲ႔တိုင္ပင္ေလ့ရွိၿပီး
မိဘုရားကလည္း အၿမဲကူညီ ေျဖရွင္း ေပးပါတယ္။ ပထမဦးဆံုး မိဘုရားကေတာ့
ဘုရင္ႀကီး အေပၚမွာ ေတာ္ေတာ္သစၥာ ရွိပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းေတြမွာ ပါ၀င္ကိုင္တြယ္ေပးၿပီး ဘုရင္ႀကီးကိုလည္း
ႏွစ္ႏွစ္ကာကာကို ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရင္ႀကီးကေတာ့
သူ႔ကိုတစ္ျခား မိဘုရားေတြေလာက္ မခ်စ္ပါဘူး။

တစ္ရက္မွာေတာ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ အသည္းအသန္ကို နာမက်န္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ဘ၀
သက္တမ္း ကုန္ဆံုးေတာ့မွာကို သိေနတဲ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ သူ႔ရဲ႕
ခ်မ္းသာႀကြယ္၀မႈေတြ၊ ဇိမ္ရွိရွိ ေနခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းကို
ျပန္လည္စဥ္းစားမိၿပီး "ငါ့မွာ မိဘုရားေလးေယာက္ ရွိတယ္.. ဒါေပမယ့္
ငါေသရေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲပါလား" လို႔ေတြးမိေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့
သူကသူ႔ရဲ႕စတုတၳေျမာက္မိဘုရားကိုေခၚၿပီးေမးလိုက္တယ္..။

"အခ်စ္ေရ.. ကိုယ္မင္းကို အခ်စ္ဆံုးပဲ ဆိုတာ မင္းသိတယ္ေနာ္..
မင္းကိုေကာင္းေပ့၊ လွေပ့ဆိုတဲ့ အ၀တ္အစားေတြ၊ အသံုးအေဆာင္ေတြကို
ခ်ီးျမွင့္ခဲ့တယ္၊ မင္းကိုလည္း ငါ အရမ္း ဂရုစိုက္ခဲ့တယ္.. မင္း ငါနဲ႔
အတူတူ လိုက္ေသႏိုင္မလား" ။ မိဘုရားက "လံုး၀ပဲ" လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
ေနာက္ထပ္ စကား တစ္လံုး တေလမွ မေျပာပဲ လွည့္ထြက္သြားခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕
အေျဖစကားဟာ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ဓါးနဲ႔မႊန္းသလိုပဲ ခံစား ရေစပါတယ္။

၀မ္းနည္းသြားတဲ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ ဒုတိယေျမာက္ မိဘုရားကို ေခၚျပန္တယ္။
"ငါဟာမင္းကို ငါ့ဘ၀နဲ႔ ခ်ီၿပီး ခ်စ္ခဲ့တယ္။ ခုေတာ့ ငါေသရေတာ့မယ္.. မင္း
ငါနဲ႔တူတူ လိုက္ေသႏိုင္မလား"။ "မေသႏိုင္ပါဘူးရွင္... ဘ၀ဆိုတာ
ေကာင္းတာေတြကို ခံစားဖို႔ ျဖစ္လာတာ.. ရွင္ေသရင္ ကၽြန္မ ေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႔
လက္ထပ္မွာေပါ့" လို႔ ေျဖလိုက္တယ္။ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ ႏွလံုးသားဟာ ေအးစက္
ေတာင့္တင္း သြားေလရဲ႕။

ေနာက္ေတာ့ တတိယေျမာက္ မိဘုရားကိုလည္း ေခၚလိုက္တယ္။ "ငါဟာ အျမဲတမ္းပဲ
မင္းရဲ႕ အကူအညီေတြကို ယူခဲ့တယ္.. မင္းကလည္း ျပသနာေတြကို ငါနဲ႔အတူတူ
ရင္ဆိုင္ခဲ့တယ္။ ငါနဲ႔ တူတူ လိုက္ေသႏိုင္မလား အခ်စ္ရယ္"။
"၀မ္းနည္းပါတယ္ရွင္.. ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္မ ရွင့္ကို မကူညီႏိုင္ေတာ့ပါဘူး..
အဲ ဒါေပမယ့္ ရွင့္ရဲ႕ အသုဘကိုေတာ့ ကၽြန္မ လိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္.. ရွင့္ရဲ႕
အုတ္ဂူဆီသို႔လည္း ကၽြန္မ လာပါ့မယ္"လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။ ဘုရင္ႀကီးဟာ
အေတာ္ေလးကို စိတ္ဆင္းရဲသြားတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ "ကၽြန္မ ရွင္နဲ႔ အတူတူ လိုက္ေသမယ္.. ရွင္ဘယ္သြားသြား
ရွင့္ေနာက္က ကၽြန္မလိုက္ဖို႔ အသင့္ပါပဲ" ဆိုတဲ့ အသံကို ၾကားလိုက္ရတယ္။
ဘုရင္ႀကီးဟာ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေခါင္းေထာင္ ၾကည့္လိုက္တယ္။ သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုး
မိဘုရားကို သူ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ သူမဟာ အေတာ္ေလးကို ပိန္လွီးေနၿပီး
ေ၀ဒနာခံစားေနရပံု ေပါက္ေနတယ္။ ဘုရင္ႀကီးဟာ ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႔ သူမကို
ေျပာလိုက္တယ္ "ငါ မင္းကို ပိုဂရုစိုက္ခဲ့သင့္တာ.. ေနာက္ ဘ၀မွာ အခြင့္အေရး
ရွိမယ္ဆိုရင္ ငါ ျပန္လည္ေပးဆပ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲဗ်ာ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြရဲ႕ ဘ၀မွာ
ဇနီးေလးေယာက္ ရွိပါတယ္..။ စတုတၳေျမာက္ ဇနီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕
ကိုယ္ခႏၶာပါပဲ.. သူ႔ကို ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာင္းေကာင္း ေကၽြးေမြး
ျပဳစုခဲ့ပါေစ.. ေသသြားတဲ့ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ထားခဲ့ရတာပါပဲ။ တတိယေျမာက္
ဇနီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြပါ။ ကိုယ္ေသသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ
တစ္ပါးသူ လက္ထဲ ေရာက္သြားတာပဲေလ။ ဒုတိယေျမာက္ ဇနီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕
မိသားစုနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြေပါ့။ အသက္ရွင္ေနစဥ္မွာ အနားမွာရွိၿပီး
ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာင္းခဲ့ ေကာင္းခဲ့၊ သူတို႔ေတြ ကိုယ့္အတြက္ အမ်ားဆံုး
လုပ္ေပးႏိုင္တာကေတာ့ ကိုယ္ေသသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ အသုဘ လိုက္ပို႔မယ္..
ေနာက္ေတာ့ အုတ္ဂူေလးဆီ လာၾကမယ္.. ဆုေတာင္းေပးၾကမယ္။ အဲ. ပထမဆံုး
ဇနီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြရဲ႕ .. စိတ္(ကုသိုလ္စိတ္-အကုသိုလ္စိတ္)
ပဲေပါ့ဗ်ာ။ သူ တစ္ခုတည္းကသာ ေသသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္သြားရာ ေနာက္ကို
လိုက္ႏိုင္တဲ့ သူေတြေပါ့။

အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ လုပ္သင့္တာက ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္၊
စိတ္အင္အားကို ခုကတည္းက ေတာင့္တင္း ခိုင္မာေအာင္ လုပ္ၾကဖို႔ပါပဲ။
ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ေသခ်ိန္မွာ ဘ၀ကူးေကာင္းေအာင္ ခုကတည္းက ျပင္ဆင္
ထားသင့္တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ က်င္လည္ရာ သံသရာမွာ သူကသာ အဓိကျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ အဆင္သင့္နဲ႔ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေနမွာပဲေပ့ါ။

ရဲရင့္သူမ်ားဖိုရမ္ မွ ဤစာသားကို ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္..။ (မွတ္ခ်က္-
အနည္းအက်ဥ္း ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ ထားပါသည္..။)

………….

ဒါကေတာ့ က်ေနာ့ရဲ႕ အျမင္ေလးပါ.. အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အေတြးေလးဟာ တကယ္
ေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အရမ္းကို သံေ၀ဂရဖို႕ ေကာင္းပါတယ္။ သူ
ေဖာ္ျပေပးသြားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးကလည္း လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနနဲ႕
ျပန္တိုက္ၾကည့္ေတာ့ တကယ္ကို ဟုတ္ေနတာပါ။ က်ေနာ္တို႕ေတြ အခ်စ္ဆံုးလို႕
ထင္ထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးဟာ တကယ္ေတာ့ ေသရင္ ကိုယ္နဲ႕ ပါမလာပါဘူး..
မီးရႈိ႕ျပီး ျပာ ျဖစ္သြားရတာပါ။ ဒီလိုပါပဲ.. ဥစၥာ ပစၥည္းဆိုတာလည္း
အသက္ရွင္ေနတုန္းမွာသာ ဒါငါ့ဟာ.. ဒါင့ါပစၥည္း.. ဒါငါ့ပိုက္ဆံနဲ႕
ေျပာေနၾကရတာပါ။ ေသသြားရင္ေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ ပါသြားတာဆိုလို႕ ဘာဆိုဘာမွ
မရွိပါဘူး။ ကိုယ္မရွိတဲ့ အခ်ိန္ွမွာ တျခားသူေတြ ေ၀မွ် သံုးစြဲ
သြားၾကရတာပဲ မဟုတ္ပါလား။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့.. အရင္းႏွီးဆံုးလို႕
ေျပာလို႕ရတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း မိသားစုေတြပါပဲ.. သူတို႕လည္း
ေသခါနီးအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွ မတတ္ႏုိင္ပါဘူး။ ေဘးနားကေန
အသာေလးၾကည့္ျပီး.. သူေတာ့ သြားရွာျပီ.. သနားလိုက္တာ.. မခြဲႏိုင္ပါဘူး..
ဒီေလာက္ပဲ ေျပာႏုိင္ၾကပါတယ္။ အတူတူ လိုက္မလားဆိုေတာ့ ႏိုး လို႔ပဲ
ေျပာၾကမွာပါ။

တကယ္ေတာ့.. က်ေနာ္တို႕ေတြနဲ႕ အတူတူ လိုက္လာတာဟာ က်ေနာ္တို႕ေတြ လုပ္ခဲ့တဲ့
ကုသုိလ္ေတြ အကုသိုလ္ေတြပါပဲ။ ေရဗူးနဲ႕ ဖိနပ္မပါရင္ ေႏြအခါမွသိ.. ဒါနနဲ႕
သီလမပါရင္ ေသခါမွသိ… တဲ့။ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာဆိုတဲ့ ကုသုိလ္တရားေတြ
လုပ္ဖို႕ေမ့ေနတာဟာ စိတ္ကို ျပစ္ထားတာပါ။ စိတ္ကို ျပစ္ထားတယ္ ဆိုရင္ေတာ့
ေသခါနီးက်မွ သိပါလိမ့္မယ္။ ေသခါနီးမွာ ကိုယ္နဲ႕ ႏွဖူးေတြ
ဒူးေတြရင္ဆိုင္ရမွာက ေသမင္းပါ.. ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႕ေတြဟာ ေသဖို႕အတြက္
ဘာေတြ ျပင္ဆင္ျပီးျပီလဲ?.. ေနာက္ ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် စိတ္ကိုျပစ္မထားပဲနဲ႕..
ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာဆိုတဲ့ ကုသုိလ္တရားေတြ ဘယ္ေလာက္ စုေဆာင္းမိၿပီိလဲ?..
ဒီအခ်က္ေတြကို အျမဲတမ္းေမးျပီး စိတ္ကို ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္
ေနရပါမယ္။ ဒါမွလည္း.. ပံုျပင္ထဲက ဘုရင္ၾကီးလို ေသခါနီးက်မွ အားကိုးစရာ
လိုက္ရွာရတဲ့ အျဖစ္က လြတ္မွာပါ။ ေသခါနီးအခ်ိန္ ကိုယ့္မွာ အားကိုးစရာ
မရွိရင္ စြဲမိစြဲရာစြဲျပီး ေရာက္ခ်င္တဲ့ ဘ၀ကို ေရာက္သြား ႏုိင္ပါတယ္။
ကုုသိုလ္တရား ေမ့ျပီး စိတ္ကို ျပစ္ထားတယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. အမ်ားဆံုး
ေရာက္မွာကေတာ့ အပါယ္ေလးဘံုေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕ေတြဟာ ေသခါနီးမွာ
ဘယ္သူ႕ကိုမွ အားကိုးစရာမလိုေအာင္ ကုသိုလ္တရားေတြ မ်ားသထက္
မ်ားေအာင္ျပဳျပင္ျပီး စိတ္ကို ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းသြားဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။
ေသခါနီးအခ်ိန္မွာ ပံုျပင္ထဲကဘုရင္ၾကီးလို ေနာက္တမရမိေအာင္.. ဘုရားရွင္
ေဟာျပဆံုးမတဲ့ မေကာင္းမႈေရွာင္ ေကာင္းမႈေဆာင္ ျဖဴေအာင္ စိတ္ကိုထား ဆိုတဲ့
စကားေလးကို လက္ကိုင္ထားျပီး စိတ္ကိုျပစ္မထားပဲနဲ႕.. အျမင့္ဆံုး
ကုသိုလ္ျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာ ကုသုိလ္စိတ္နဲ႕ ေသႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစား ၾကပါလို႕
ဆႏၵျပဳ ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ၾကိဳးစား ေနတုန္းေပါ့...။။။

--
**************************
May Thitsar Lwin *-*


e-mail

Dhamma Websites

http://www.dhammadownload.com/ ( ဓမၼ MP3 ေဒါင္းလုပ္ )

http://dhammafocus.myanmarbloggers.org/ (ဓမၼဆံုခ်က္)

http://531collections.co.cc/ (တရားေတာ္မ်ား)

http://dama4all.co.cc/

http://burmaborn.wordpress.com/ (တပိုင္တႏိုင္ သာသနာၿပ ုရအာင္)

http://www.dhammaransi.com/


http://www.burmaborn.com/


http://www.edhamma.com/


http://www.venkawwida.net/

*တရားစာအုပ္မ်ား ေဒါင္းလုပ္ယူပါခင္ဗ်ာ*

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္

http://www.mediafire.com/download.php?cj2jyk1uwwi မိုးကုတ္ဆရာေတာ္-ေသာတပန္

http://www.mediafire.com/download.php?caxwlmymmyk မိုးကုတ္ဆရာေတာ္-သုညတ

http://www.mediafire.com/download.php?aoctdy22tgm ၀ိသာခႏွင့္ ဓမၼဒိႏၷာ

http://www.mediafire.com/download.php?0nzmmenn21i ေဇာ ၇ ခ်က္

http://www.mediafire.com/download.php?zmk3gm1mmkm မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ အထုပၸတၱိ (ဦးေက်ာ္သိန္းေရးေသာ)

http://www.mediafire.com/download.php?hgzw3y0yqud ၀ိပႆနာ (ဦးေက်ာ္ညြန္႔)

http://www.mediafire.com/download.php?mdinayajmnv ရဟႏၱာ (ဦးေက်ာ္ညြန္႔)

http://www.mediafire.com/download.php?5mdqowzw2my ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စက္၀ိုင္း ေဒသနာ

http://www.mediafire.com/download.php?mkoytittmnz မဂၢင္အလုပ္မွတစ္ပါး ကယ္မည့္သူမရွိ

http://www.mediafire.com/download.php?zojuq0vz0jm မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ အထုပၸတၱိ

http://www.mediafire.com/download.php?dymto4myzmt ဒါနခန္း

http://www.mediafire.com/download.php?ynmxm3gwjzw မိုးကုတ္ ေန႔အလုပ္ေပးတရား

http://www.mediafire.com/download.php?huaemmrwxho ပဏာမ အရသာ

http://www.mediafire.com/download.php?2owy1w0mnih ဘုရား၀ါဒႏွင့္ အလုပ္စဥ္

http://www.mediafire.com/download.php?1ybb5lmd5zy ဖဂၢဳဏ သုတၱန္

http://www.mediafire.com/download.php?m3ygw2fnzwz သစၥာေလးပါး တရားေတာ္-၁၂

http://www.mediafire.com/download.php?ndy14cydhxn သစၥာေလးပါး တရားေတာ္-၂၇

http://www.mediafire.com/download.php?jakxzgdyvyc သစၥာေလးပါး တရားေတာ္-၃၆

http://www.mediafire.com/download.php?njnjonzzkkj သစၥာေလးပါး တရားေတာ္-၅

http://www.mediafire.com/download.php?iym2noviv0t သစၥာေလးပါး တရားေတာ္-၆

http://www.mediafire.com/download.php?nzkjml1m4jl မိုးကုတ္ေယာဂီလက္စြဲ

http://www.mediafire.com/download.php?3ytquuf2j0w ဦးဇနိတာ လကၤာရ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စက္၀ိုင္းေဒသနာ အေမးအေျဖ အက်ဥ္းခ်ဳပ္)

http://www.mediafire.com/download.php?uangltfmzl2 ဉာတပရိညာ

*************************************

http://www.mediafire.com/download.php?mtjhqg5klw3 တုႏိႈင္းမမွီ (ဘုန္းဘုန္းဦးေကာ၀ိဒ-ၿမိတ္)

http://www.mediafire.com/download.php?ylgxwddtj1t ဓမၼစၾကာ (ပါဠိ-ျမန္မာ)

http://www.mediafire.com/download.php?j0inetmyimr ဓမၼပဒ (ပါဠိ-ျမန္မာ-အဂၤလိပ္)

http://www.mediafire.com/download.php?nqmoi3ytf5y မိလိႏၵက်မ္း

http://www.mediafire.com/download.php?ty1ytyintjz ရဟႏၱာႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ထူးမ်ား

http://www.mediafire.com/download.php?5nzjyymkjjy လယ္တီဒီပနီေပါင္းခ်ဳပ္

http://www.mediafire.com/download.php?khmtdjo1yiw လယ္တီနိဗၺာန္ တရားေတာ္မ်ား

http://www.mediafire.com/download.php?yy2nodevhmx လယ္တီ ႏိုင္ငံျခားပုစၦာ အေျဖေပါင္းခ်ဳပ္

http://www.mediafire.com/download.php?xtey0nyjnmm အမ်ိဳးေပ်ာက္မွာ စိုးေၾကာက္စရာ

http://www.mediafire.com/download.php?kdghkrkjyut ၀ိပႆနာ အလုပ္ေပး တရားေတာ္ၾကီး

http://www.mediafire.com/download.php?2kqmmmulz5z ၀ိပႆနာ ရွဳနည္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္

ဆက္လက္မွ်ေ၀ ကုသိုလ္ေျခြေပးၾကပါဦး

ေလးစားစြာျဖင့္

ဖိုးသား

Dhamma Download Links

http://www.youtube.com/watch?v=xMiy24SAI-A&feature=related&pos=9
႐ွင္ဇ၀န တခဏတာ သရဏဂံု

http://www.youtube.com/watch?v=amUE2FTobQM&feature=related&pos=3 ႐ွင္ေဆကိႏၵ

http://www.youtube.com/watch?v=t1xyA4fv5po&feature=related&pos=0
လူမိုက္တို႔သြားရာလမ္း

http://www.youtube.com/watch?v=IYAynaV_yWs&feature=related&pos=5 ႐ွင္ဥာဏိႆရေမတၱာ
http://www.youtube.com/watch?v=g9lZokbHf-w&feature=related&pos=9 မဂၤလသုတ္

http://www.youtube.com/watch?v=AU5W6Jux7hE&feature=related&pos=17
ေ႐ႊလင္းယုန္ေမတၱာသုတ္
http://www.youtube.com/watch?v=sZ2k-HnKjWs&feature=related&pos=13 ပရိတ္အဂၤါ
http://www.youtube.com/watch?v=kcVwWlFcTJY&NR=1 ေ႐ႊလင္းယုန္ ႏွင့္
ေမတၱာ သုတ္ေတာ္မ်ား
http://www.youtube.com/watch?v=dciB_Am6B2s&NR=1 ေမတၱာသုတ္ အတၳဳပၸတၱိ တရားေတာ္

http://www.peterzawlinn.f2s.com/Payate/UVicitta/UVicittaParittas.htm
ဦး၀ိစိတၱသာရ websites ပရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္အပါအ၀င္ အသံေတာ္+စာသား

http://www.peterzawlinn.f2s.com/Payate/UUttamasara/UUttamasaraParittas.htm
ေတာင္တန္းသာသနာျပဳဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အသံေတာ္+စာသား

http://www.mogokinsightny.org/ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး မူရင္း
နယူးေယာက္Website အေ႐ွ႕အရပ္႐ွိေသာအနႏၱသတၱ၀ါတို႕... ေမတၱာပို႕ auto ပြင့္

http://www.mogokinsightny.org/circle_myanmar/ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး
မူရင္း Website မွ ပစၥသမုပၸဒ္လည္ပံုတရားAuto ပြင့္သည္

http://naynaynaing.blogspot.com/2008/05/blog-post.html ပရိတ္ႀကီး ၁၁
သုတ္ Mp3 တစ္သုတ္ခ်င္း

http://www.shweamyutay.com/site/index.php ေအာက္ပိုင္းတြင္တရားမ်ား႐ွိပါသည္

http://www.burmaborn.com/2009/01/blog-post.html
႐ွင္ဥာဏိႆရဓမၼစၾကၤာအသံေတာ္တြဲလ်ွက္website ႏွင့္
အျခားဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားတရားအစံုပါၿပီ

http://dhammahaewon.page.tl/

http://www.dhammaonline.org/Chanting.php ပရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္
ပဌာန္းပါဠိေတာ္ မ်ားစာအုပ္ Free download

http://sharingtofrds.blogspot.com/2007/06/blog-post_2835.html
ဓမၼ+အိုင္တီ Free Download and Special For ေ႐ႊလင္းယုန္

http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php/%E1%80%95%E1%80%9B%E1%80%AD%E1%80%90%E1%80%B9%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%AE%E1%80%B8_%E1%81%81%E1%81%81_%E1%80%9E%E1%80%AF%E1%80%90%E1%80%B9
ျမန္မာWikipediaပရိတ္ႀကီး

http://video.google.com/videoplay?docid=7215802796121086188
ေ႐ႊလင္းယုန္ပရိတ္ႀကီး စ-ဆံုး

http://video.yahoo.com/watch/615209/2927119 Part2 ပရိတ္ႀကီး

http://www.yamc.info/index.php

http://solomonn.0fees.net/wordpress/?page_id=12 ဓမၼဗဟုသုတ

http://uk.geocities.com/kabarmakyay/index.htm ပရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္ ၏
စာသား ပါဌိ စ-ဆံုး

http://www.mediafire.com/?ivigvxcydic မင္းကြန္းဦး၀ိစိတၱ ပရတ္ႀကီး ၁၁သုတ္ MP3 Download

စကား၀ါေျမ Dhamma Download Links

၁။ ဥာဏ္လမ္းေပၚေလွ်ာက္လူတစ္ေယာက္အေႀကာင္း

၂။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏စက္၀ိုင္းေဒသနာအေမးအေၿဖ

၃။ ရတနာသံုးပါးကိုယံုႀကည္ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္လာသူတစ္ေယာက္အေႀကာင္း

၄။ ဦးေရႊေအာင္ ေထရ၀ါဒအုတ္ၿမစ္

၅။ တရားေတြ ့ဖို ့ခ်မ္းေၿမ ့ဖို ့

၆။ ကမၻာ့ေတြးေခၚရွင္ႀကီးမ်ား

၇။ ဘ၀အၿမင္သစ္(ဦးေရႊေအာင္)

၈။ အၿမတ္ဆံုးပန္းတိုင္ဧကန္ပိုင္

၉။ ဗုဒၶအဘိဓမၼာအႏွစ္ခ်ဳပ္(ေဒါက္တာမင္းတင္မြန္)

၁၀။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏အေၿခၿပဳပဌာန္းတရားေတာ္

၁၁။ အနာဂတ္သာသနာေရး(အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)

၁၂။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏အဆိုအမိန္ ့မ်ား

၁၃။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ

၁၄။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏သိပၸံအၿမင္ႏွင့္ဗုဒၶအဘိဓမၼာအေမးအေၿဖမ်ား

၁၅။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ရတနာ့ဂုဏ္ရည္

၁၆။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြယံုႀကည္ႀကတာက